I C 562/24

<p>Sygnatura akt I C 562/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Konin, dnia 07-03-2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: sędzia Piotr Chodarcewicz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2025 roku w Koninie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na posiedzeniu niejawnym </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">W. L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>1.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki <span class="anon-block">A. L.</span> kwotę 1 124,61 zł (jeden tysiąc sto dwadzieścia cztery złote i sześćdziesiąt jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty;</p> <p>2.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda <span class="anon-block">W. L.</span> kwotę 1 000,00 zł (jeden tysiąc złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty;</p> <p>3.  w pozostałej części powództwo oddala;</p> <p>4.  zasądza od pozwanej na rzecz powodów <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">W. L.</span>, solidarnie, kwotę 434 zł (czterysta trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu opłaty od pozwu i opłat skarbowych od pełnomocnictw wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;</p> <p>5.  w pozostałej części koszty procesu wzajemnie znosi.</p> <p>sędzia Piotr Chodarcewicz</p> <p> Sygn. akt I C 562/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">W. L.</span> wnieśli o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> kwoty 1000 zł z tytułu obniżenia ceny za usługę turystyczną z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 lipca 2013 roku do dnia zapłaty a nadto o zasądzenie od pozwanej kwoty 4000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty. Nadto wnieśli o zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 21 lutego 2023 roku powódka zawarła z pozwana umowę w zakresie usługi turystycznej, obejmującej cztery osoby w tym dwie małoletnie wnuczki. Pozwana nie wykonała usługi prawidłowo, albowiem podczas pobytu na Malcie w dniu 1 lipca 2023 roku powódka została mailowo poinformowana, że transfer na lotnisko będzie oczekiwał o godz. 5.50 przed hotelem. Transport na lotnisko miał trwać ok. 1,5 h, odprawa bagażowa wyznaczona była na 7.50, zaś bramki zamykane były o 9.10. Wylot zaplanowany był na godz. 9.50. W dniu 2 lipca powodowie wraz z wnuczkami oczekiwali na transfer od godz. 5.30, jednakże brak było transferu do godz. 6.00, a rezydentka nie odbierała telefonu ani nie odpowiadała na maile i sms. Powodowie za pośrednictwem recepcji hotelu zamówili taksówkę i w ostatniej chwili zdążyli na zaplanowany lot. Powodowie prowadzą aktywne życie zawodowe i na dzień 3 lipca mieli już poumawiane spotkania zawodowe (k. 3 – 6 – pozew).</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany uznał roszczenie co do łącznej kwoty 1124,61 zł: co do kwoty 124,61 zł z tytułu obniżenia ceny stanowiącej równowartość kwoty 28 euro wydatkowanej przez powodów na taksówkę oraz co do kwot po 500 zł tytułem zadośćuczynienia na rzecz każdego z powodów. W pozostałej części strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że transfer na lotnisko rzeczywiście odjechał wcześniej, ok. godziny 5.30, a po odczekaniu 7 minut odjechał nie zabrawszy powodów. Z tego względu pozwany uznał swoją odpowiedzialność już na etapie postępowania reklamacyjnego, jednakże kwoty jakich domagają się powodowie nie odpowiadają powstałemu uszczerbkowi majątkowemu oraz doznanej krzywdzie (k. 33 – 34 – odpowiedź na pozew).</p> <p>W replice na odpowiedź na pozew strona powodowa sprecyzowała żądanie pozwu, domagając się zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki <span class="anon-block">A. L.</span> kwoty 1000 zł tytułem obniżenia ceny za usługę turystyczną, nadto na rzecz powódki kwoty 2000 zł tytułem zadośćuczynienia, zaś na rzecz powoda <span class="anon-block">W. L.</span> kwoty 2000 zł tytułem zadośćuczynienia (k. 38-39v – replika).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 21 lutego 2023 roku <span class="anon-block">A. L.</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> umowę w zakresie usługi turystycznej, obejmującej cztery osoby w tym ją, męża <span class="anon-block">W. L.</span> (powoda) oraz ich dwie małoletnie wnuczki. Początkowo realizacja usługi przebiegała prawidłowo i powodowie wraz z wnuczkami spędzali urlop na Malcie. Wylot powrotny do Polski miał miejsce w dniu 2 lipca 2025 roku. W dniu 1 lipca 2023 roku powódka została mailowo poinformowana, że transfer na lotnisko będzie oczekiwał o godz. 5.50 przed hotelem. Transport na lotnisko miał trwać ok. 1,5 h, odprawa bagażowa wyznaczona była na 7.50, zaś bramki zamykane były o 9.10. Wylot zaplanowany był na godz. 9.50. W dniu 2 lipca powodowie wraz ze swoimi wnuczkami oczekiwali na transfer od około godz. 5.30, jednakże transfer do godz. 6.00 nie przybył. Wynikało to stąd, iż transfer na lotnisko po odczekaniu zaledwie 7 minut odjechał wcześniej, ok. godziny 5.30, tuż przed przybyciem powodów z wnuczkami na umówione miejsce. Powodowie próbowali się kontaktować z rezydentką telefonicznie oraz smsowo i mailowo, jednakże brak było jakiejkolwiek odpowiedzi rezydentki.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne; dowód: korespondencja – k. 19) </em> </p> <p>W tej sytuacji powodowie za pośrednictwem recepcji hotelu zamówili taksówkę i w ostatniej chwili wraz z wnuczkami zdążyli na zaplanowany lot. Na przejazd taksówką zmuszeni byli wydatkować kwotę 28 euro.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: skan zapłaty za taksówkę) </em> </p> <p>Według średniego kursu NBP na dzień 2 lipca 2023 roku kwota 28 euro odpowiadała kwocie 124,61 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczność niezaprzeczona przez powodów) </em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów w postaci wydruków korespondencji i skanu zapłaty za taksówkę. Dodać należy, że w istocie stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny, zaś spór dotyczył stanu prawnego, w szczególności zaś zasadności wysokości dochodzonych przez powodów kwot.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo w ocenie Sądu zasługiwało na uwzględnienie w części.</p> <p>Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za wykonanie usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej bez względu na to czy usługi te mają być wykonane przez organizatora turystyki, czy przez innych dostawców usług turystycznych. W przypadku gdy nie jest możliwe zaproponowanie świadczeń zastępczych lub podróżny je odrzuci, przysługuje mu uprawnienie do obniżenia ceny lub odszkodowania i zadośćuczynienia bez rozwiązywania umowy o udział w imprezie turystycznej (art. 48 ust. 10 ww. ustawy).</p> <p>W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, iż pozwany w dniu 2 lipca 2023 roku nie wywiązał się prawidłowo z umowy o świadczenie usługi turystycznej. Wbrew ustaleniom o których poinformowano dzień wcześniej powódkę, transfer na lotnisko odjechał ok. 20 minut przed umówionym czasem co spowodowało, że powodowie wraz z małoletnimi wnuczkami nie zostali zabrani transferem i zmuszeni byli samodzielnie organizować przejazd na lotnisko taksówkę korzystając z pośrednictwa recepcji hotelu.</p> <p>Roszczenia strony powodowej nie były zresztą sporne co do samej zasady, a spór dotyczył jedynie wysokości dochodzonego roszczenia.</p> <p>W ocenie Sądu kwota obniżenia ceny odpowiadać powinna kwocie, jaką powódka <span class="anon-block">A. L.</span> zmuszona była wydatkować w dniu 2 lipca 2023 roku na taksówkę, tj doznanej przez nią szkodzie majątkowej. Dochodzona kwota powyżej 1 000 zł była w ocenie Sąd rażąco wygórowana, albowiem powodowie nie zgłaszali żadnych innych zastrzeżeń co do przebiegu imprezy turystycznej, impreza turystyczna przebiegała zatem generalnie rzecz biorąc prawidłowo, zaś zdarzenie z dnia 2 lipca 2023 roku miało charakter incydentalny.</p> <p>Odnośnie należnego powodom zadośćuczynienia za doznana na skutek zdarzenia z dnia 2 lipca 2023 roku szkodę niemajątkową (krzywdę), to należało tu odwołać się do ogólnych zasad odnośnie wysokości zadośćuczynienia. W judykaturze i doktrynie przyjmuje się wyłącznie kompensacyjny charakter ochrony majątkowej udzielanej pokrzywdzonemu i niedopuszczalność przypisywania jej funkcji represyjnych. Kompensata majątkowa ma przy tym na celu przezwyciężenie przykrych doznań. Służyć temu ma nie tylko udzielenie pokrzywdzonemu należnej satysfakcji moralnej w postaci uznania jego krzywdy wyrokiem Sądu, ale także zobowiązanie do świadczenia pieniężnego, które umożliwi pełniejsze zaspokojenie potrzeb i pragnień pokrzywdzonego (por. m.in. uchwała SN (pełna Izba Cywilna) z 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSN 1974, nr 9, poz. 145; wyrok SN z 22 maja 1990 r., II CR 225/90, LEX nr 9030; a także J. Panowicz-Lipska, Majątkowa ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1975, s. 68 i n.).</p> <p>Ustalony stan faktyczny wskazuje, iż powodowie w związku ze zdarzeniem z dnia 2 lipca 2023 roku niewątpliwie doznali krzywdy, którą potęgował fakt, iż impreza turystyczna odbywała się zagranicą, a co za tym idzie, zdarzenie naraziło ich na stosunkowo dużą dawkę stresujących doznań związanych z faktem obawy, czy zdążą na zaplanowany tego dnia lot do Polski. Stres niewątpliwie pogłębiony był przez barierę językową.</p> <p>Z powyższych względów przyznanie zadośćuczynienia powodom w kwotach po 500 zł, jak chciała tego strona pozwana byłoby w ocenie Sądu niewystarczające celem stosownej i proporcjonalnej kompensacji doznanej przez nich krzywdy. Z drugiej jednakże strony, uwzględnienie roszczeń powodów i zasądzenie na ich rzecz z tego tytułu kwot po 2000 zł byłoby nieuzasadnioną represją względem pozwanego.</p> <p>W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, należało zasądzić na rzecz powódki kwoty 124,61 zł oraz 1000 zł, zaś na rzecz powoda kwotę 1000 zł, o czym orzeczono w pkt. 1 i 2 wyroku. O odsetkach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> </p> <p>W pozostałej części Sąd powództwo oddalił orzekając jak w pkt. 3 wyroku.</p> <p>O kosztach postępowania (pkt. 4 i 5 wyroku) orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 100)">art. 98 i 100 k.p.c.</a> Powodowie żądali zasądzenia kwot w łącznej wysokości 5000 zł, zaś ostatecznie zasądzono na ich rzecz kwoty w łącznej wysokości 2124,61 zł. Mając jednak na uwadze, że w sprawach o zadośćuczynienie wysokość zasądzonej kwoty zależy od uznania Sądu, należało odstąpić od procentowego rozliczenia kosztów postępowania, i, z uwagi także i na fakt że powództwo było uzasadnione co do samej zasady, zasądzić od pozwanego na rzecz powodów zwrot opłaty sądowej od pozwu (400 zł) oraz opłat skarbowych od pełnomocnictw (34 zł), zaś w pozostałej części, tj. co do kosztów zastępstwa procesowego każdej ze stron, koszty procesu wzajemnie znieść.</p> <p>sędzia Piotr Chodarcewicz</p> </div>