III SAB/Kr 88/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 21 sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 sierpnia 2022 r. K. J., zwany dalej skarżącym, zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Pismem z dnia 25 sierpnia 2022 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie przekazał przedmiotowe pismo zgodnie z właściwością do Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2023 r., znak: AF-WSZ.337.1.2022, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowieniem z dnia 23 maja 2023 r. nr 12/SWA/BF/2023 Komendant Główny utrzymał w mocy ww. postanowienie. Pismem z dnia 13 lutego 2026 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z dnia 21 sierpnia 2022 r. został przekazany przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w dniu 25 sierpnia 2022 r. organowi właściwemu do jego rozpoznania, tj. Wydziałowi Finansów KWP w Krakowie, a następnie został rozpoznany merytorycznie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji i Komendanta Głównego Policji. W ocenie Sądu, skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego (art. 65 § 1 k.p.a.). "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Wr 63/19). Ponadto Sąd zauważa, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący uprzedził wniesienie przedmiotowej skargi skierowaniem ponaglenia do właściwego organu w trybie art. 53 § 2b P.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że skargi ww. skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 21 sierpnia 2022 r. były już odrzucane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (np. postanowienie z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 77/25). Okoliczność ta nie wyklucza jednak możliwości wniesienia przez skarżącego "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, LEX nr 552913). Sytuacja powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz.143), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia.