IV SO/Wr 4/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku B. K. o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. Wnioskiem z dnia 8 lipca 2025 r. oraz w powołaniu na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), B. K. (dalej: wnioskodawca, strona) wystąpił o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za nieprzekazanie do Sądu skargi jaką wnioskodawca złożył na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 6 maja 2025 r. Wniosek został złożony przez stronę w siedzibie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze w dniu 8 lipca 2026 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została złożona do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 czerwca 2025 r. Zdaniem wnioskodawcy Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie dochował wiążącego go 15-dniowego na przekazanie Sądowi wniesionej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, czy zdaniem wnioskodawcy naruszył art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt zawisłej przed Sądem sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 36/26, skarga na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze (dalej również: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 6 maja 2025 r., do której odnosi się przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny, została przez stronę osobiście wniesiona do siedziby Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze w dniu 11 czerwca 2026 r. Natomiast organ w dniu 26 czerwca 2026 r. (data stempla pocztowego) przesłał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 42/25, stwierdził swoją niewłaściwość i postanowił o przekazaniu sprawy z przedmiotowego wniosku strony Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu zgodnie z właściwością miejscową, zwracając uwagę, że strona przedmiotem wniosku uczyniła wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Jeleniej Górze. Wniesione przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zażalenie na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2025 r., sygn. akt II OZ 584/25. Po przekazaniu sprawy do tut. Sądu, mając na uwadze w/w postanowienie NSA, pismem Sądu z dnia 18 marca 2026 r. wnioskodawca został wezwany do sprecyzowania, czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 maja 2025 r., został skierowany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze czy też do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Wałbrzychu. Miało to związek z koniecznością ustalenia organu, wobec którego został złożony wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W piśmie z dnia 24 marca 2026 r. strona oświadczyła, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 maja 2025 r. został skierowany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Jeleniej Górze. Ustosunkowując się do wniosku strony o wymierzenie grzywny pełnomocnik organu wskazał w piśmie z dnia 20 kwietnia 2026 r., że wniesiona przez stronę skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek strony z dnia 6 maja 2025 r. została w dniu 12 czerwca 2025 r. przekazana drogą pocztową do Departamentu Legislacyjno-Prawnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Warszawie. Następnie w dniu w dniu 26 czerwca 2025 r. została wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na dowód tego do pisma pełnomocnika organu z dnia 24 lipca 2025 r. przedłożono kopię pocztowego dowodu nadania przesyłki zawierającej skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę u operatora pocztowego P. P. S.A (k. 16), świadczącą o nadaniu w/w przesyłki w dniu 26 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W sprawie skarga na bezczynność, z którą związany jest rozpoznawany wniosek strony, dotyczy udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi oraz akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sankcji określonej w w/w przepisie jest fakt niewykonania przez organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązku terminowego przekazania do Sądu wniesionej skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu to, czy uchybiono terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. czy też wynikającemu z przepisu szczególnego. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest odrębnym postępowaniem wszczynanym na wniosek skarżącego w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.) jest niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. (tu: art. 21 pkt 1 u.d.i.p.) w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 309/22). W niniejszej sprawie skarga strony wpłynęła do organu w dniu 11 czerwca 2026 r., o czym świadczy stosowna prezentata na egzemplarzu skargi. Od tej daty bieg rozpoczął 15-dniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., w związku z czym termin ten upłynął 26 czerwca 2025 r. W tym samym dniu (data stempla pocztowego oraz kopia pocztowego dowodu nadania przesyłki – k. 16), czyli przed upływem terminu, akta sprawy wraz ze skargą strony i odpowiedzią organu na skargę zostały przekazane przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem operatora pocztowego w czyli przed upływem ww. terminu. W tej sytuacji należy uznać, że organ zachował ustawowy termin do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Późniejsze stwierdzenie swej niewłaściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skutkujące przekazaniem sprawy z wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny do tut. Sądu nie może stanowić o naruszeniu przez organ obowiązków procesowych wynikających z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W związku z powyższym, Sąd nie mógł uwzględnić wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w obowiązującym terminie. Do takiego uchybienia bowiem, jak wskazano już wyżej, nie doszło, a skarga wraz z odpowiedzią organu została przekazana w terminie ustawowym. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w sentencji postanowienia.