II OSK 2635/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2656/17, oddalającym skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1438/16 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku określonego w tytule wykonawczym postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2656/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1438/16, w sprawie z jego skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W piśmie z dnia 9 października 2020 r. skarżący J. K. wystąpił o wznowienie sprawy o sygn. akt II OSK 2656/17, prawomocnego wyroku (dop. Sądu - Naczelnego Sądu Administracyjnego) z dnia 25 września 2019 r. Powodem takiego żądania uczynił złe zakwalifikowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., należącego do niego zadaszenia na działce [...] w B.. Wskazał, że działka [...] wchodzi w skład gospodarstwa rolnego własności zmarłego H. K., która skarżący zawiaduje już 40 lat. W uzasadnieniu przywołał decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2005 r. nr [...] oraz z [...] czerwca 2006 r. nr [...], którymi nakazano mu rozbiórkę wybudowanej bez wymaganego zezwolenia wiaty drewnianej (zadaszenia). Zarzucił, że organ przez 17 lat znalazł wszystkich współwłaścicieli gospodarstwa rolnego po zmarłym H. K., lecz nie znalazł rzeczy najważniejszej, że działka [...] wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, dla którego obowiązują inne prawa budowlane. Zabudowa na terenie siedliska do 50 m2 nie wymaga żadnego zezwolenia, nawet zgłoszenia. Skarżący uważa, że działanie PINB w G. to retorsje za domaganie się przez niego uchylenia zezwolenia tego organu na budowę chodnika sąsiadom, na gruncie którym władał i do dziś ma z tego powodu kłopotu. Skarżący wyrził zdziwienie, że GINB w Warszawie nakazał powtórnie rozpatrzyć sprawę WINB w K. i pomimo że biegły sądowy od spraw budowlanych, w swojej opinii budowlanej nie pozostawił "suchej nitki" na decyzji PINB, a jednak to dla prokuratury i sądów nie miało żadnego znaczenia. Wskazując na powyższe skarżący domagał się wznowienia postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.), do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Jak stanowi art. 276 P.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 P.p.s.a., który w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Zgodnie z art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Kolejny wyjątek od obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata czy radcę prawnego z art. 175 § 1 P.p.s.a. wprowadził art. 175 § 2a tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Poszerzenie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej zawiera także § 3 powołanego przepisu, zgodnie z którym skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej). Ze wskazanych powyżej regulacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że w przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, do skargi o wznowienie postępowania ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie skarżący J. K. sporządził osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, do rozpoznania której właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga powyższa nie spełnia zatem wymogu określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2, § 2a czy § 3 P.p.s.a. Skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony do tego podmiot, to jako niedopuszczalną, należało ją odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.