II SA/Sz 226/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. O. i J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał skarżącej B. O. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w S. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata P. K. Ustanowiony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przez sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 2 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę B. O. i J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i zasądził na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Następnie w dniu [...] r. wpłynęła do Sądu opinia adwokata P. K. o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku. Złożona przez pełnomocnika skarżącej opinia zawierała dodatkowo wniosek o zasądzenie na Jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrotu uiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przedmiotowy wniosek nie zawierał jednak oświadczenia, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Natomiast zgodnie z § 20 ww. rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obligatoryjnie powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, że z treści cytowanego przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie we wniosku oświadczenia o wskazanej treści, ponieważ to pozwala określić w jakim zakresie wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak oświadczenia pełnomocnika, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 P.p.s.a. ( wyrok NSA z dnia 21.06.2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, lex 242945). W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów należało orzec jak w sentencji.