IV SO/Wr 38/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy z wniosku N. Z. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 11 maja 2021 r., złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, P. K. (dalej: pełnomocnik) wystąpił w imieniu – jak podaje – swojej małżonki N. K. – wcześniej Z. (dalej: wnioskodawczyni), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 22 grudnia 2020 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 maja 2021r., pełnomocnik wnioskodawczyni został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku - w terminie 7 dni - poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego spowoduje odrzucenie wniosku. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem przesłano pełnomocnikowi za pomocą platformy ePUAP w dniu 10 sierpnia 2021r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, odebrał on korespondencję następnego dnia, tj. 11 sierpnia 2021 r. W wyznaczonym terminie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, który upływał 18 sierpnia 2021 r., pełnomocnik nie przedstawił pełnomocnictwa ani jego odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga (wniosek) musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 3 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi (wniosku), przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi (wniosku) w terminie siedmiu dni. Wymaga też podkreślenia, że określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych pisma, jest terminem ustawowym, a zatem nie może być skracany ani przedłużany. Skarga (wniosek), której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Pismo Sądu zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik wnioskodawczyni otrzymał w dniu 11 sierpnia 2021r. (k.14 akt sądowych). Dokumentem świadczącym o odbiorze korespondencji jest UPD czyli urzędowe poświadczenie doręczenia. Sposób tworzenia UPD reguluje § 14, § 15 i § 16 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz.U. z 2018, poz. 180, dalej: rozporządzenie). Doręczenie wymaga świadomego przyjęcia przesyłki przez adresata i dokonania potwierdzenia odbioru przez złożenie podpisu. Podpis elektroniczny, o którym mowa w § 15 rozporządzenia, może być złożony z wykorzystaniem certyfikatu kwalifikowanego lub danych potwierdzonych profilem zaufanym e-PUAP. Dopiero po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym, system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata, udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia, oraz udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia (§ 16 rozporządzenia). Tym samym analogicznie jak w przypadku poczty tradycyjnej, dopiero po potwierdzeniu odebrania dokumentu elektronicznego poprzez potwierdzenie poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym, dokument udostępnia się adresatowi. Oznacza to, że za datę doręczenia dokumentu elektronicznego należało w tej sprawie uznać datę opatrzenia poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym datowanym na 11 sierpnia 2021r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych wniosku. Okoliczność ta uniemożliwiała nadanie sprawie prawidłowego biegu, w konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był orzec jak w tenorze postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.