II SA/Wa 1893/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. P. z dnia 28 sierpnia 2007 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- UZASADNIENIE Skarżący - W. P. w skardze z dnia 28 sierpnia 2007 r. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca zgłaszająca tego rodzaju wniosek, winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji. W. P. w obszernie uzasadnionej skardze przedstawił zarzuty stawiane zaskarżonej decyzji, lecz nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – poprzestał jedynie na literalnym wymienieniu tego wniosku w treści skargi. Nie zawarł żadnych okoliczności, faktów ani twierdzeń argumentujących potrzebę zastosowania przez Sąd ochrony tymczasowej wynikającej z treści art. 61 § 3 powołanej ustawy. Należy mieć na uwadze, iż Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie swoje rozstrzygnięcie opiera zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, to Sąd w takiej sytuacji został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika by spełniona została którakolwiek z przesłanek przepisu 61 § 3. Z tych względów wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.