III SA/Po 294/11

SENTENCJA Dnia 27 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Barbara Koś ( spr.) WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego postanawia : dokonać wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego. Wnioskiem z dnia 30 września 2011 r. Dyrektor Izby Celnej zwrócił się o wykładnię ww. wyroku. Organ powołując się na treść uzasadnienia zapytał, czy ponownie rozpoznając sprawę ma zastosować tryb autokontroli przewidziany w art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej. Rozpatrując wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Celem wykładni jest usunięcie także wątpliwości co do sposobu jego wykonania, czyli także skutków, jakie ten wyrok ma wywołać (postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 294/07, LEX nr 299421). W postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, która może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia, nie jest jednak możliwe usunięcie merytorycznych błędów orzeczenia. W niniejszej sprawie wyrokiem objętym wnioskiem o wykładnię, orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Sama treść sentencji nie może rodzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Z treści wniosku wypływa wątpliwość, czy organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę ma zastosować tryb autokontroli przewidziany w art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej. Odpowiadając na wątpliwości organu podatkowego Sąd wyjaśnia, że organ odwoławczy nie ma uprawnień autokontrolnych. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w świetle jednoznacznej treści wniosku skarżącego i zawartego w nim żądania Sąd uznał, iż organy powinny kwalifikować podanie strony zgodnie z jego treścią, czyli rzeczywistą intencją wnioskodawcy. Innymi słowy wezwanie do złożenia wyjaśnień i sprecyzowania treści wniosku jest uzasadnione jedynie w sytuacji, gdy żądanie jest niejednoznaczne. W niniejszej sprawie żądanie strony jest jednoznaczne i prawidłowo zakwalifikowane zostało przez organ pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.