III SA/Gd 867/15
Sądy administracyjne2015-12-14
Sygnatura
III SA/Gd 867/15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2015-12-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego w żaden sposób nie uzasadniono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tak więc zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę.
Skarżący nie wykazał natomiast przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Podkreślenia wymaga, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.