II SA/Gl 294/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, , , po rozpoznaniu w 28 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H., M.H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. II SA/Gl 299/19 w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w sprawie ze sprzeciwu M.H. J.H. od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił sprzeciw M.H. i J.H. (dalej: skarżący) od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, sygn. akt II SA.Gl 299/19. Pismem z dnia 28 lutego 2020 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyrokiem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 marca 2020 r., wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: złożenie oświadczenia o żądaniu uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, wskazanie podstaw wznowieniowych oraz ich uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, a także nadesłanie odpisu skargi o wznowienie postępowania, celem doręczenia organowi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 marca 2020 r., zgodnie z informacją znajdującą się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 4). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Skargę o wznowienie w takim przypadku wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 § 2 p.p.s.a). Stosownie do treści art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto w oparciu o art. 273 § 2 i § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do treści art. 280 § 2 p.p.s.a., na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarga z dnia 28 lutego 2020 r. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Gl 299/19 zawierała braki formalne, które uzupełnione zostały jedynie częściowo w piśmie z 23 marca 2020 r. Skarżący wskazali na podstawę prawną, w oparciu o którą żądają wznowienia postępowania, jednakże nie wykazali, by ich skarga została wniesiona z zachowaniem przewidzianego prawem terminu. Brak było też podstaw do przedłużania po raz kolejny terminu do uzupełnienia braków formalnych, skoro profesjonalny pełnomocnik już w dacie wnoszenia skargi powinien był ustalić wszystkie okoliczności, o których mowa w przepisach, dotyczące wymogów formalnych. Reasumując Sąd stwierdza, że z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie części wymienionych braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, czyniących skargę niedopuszczalną Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.