I OZ 810/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.D.. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 680/12 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 680/12, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał B.D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 kwietnia 2012 r., nr [...]. Wysokość wpisu określona została na kwotę 200 zł w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący B.D., domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile szczególne przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku. Takim szczególnym przepisem jest art. 239 wskazanej ustawy, który stanowi, iż nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: 1) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach: a) z zakresu pomocy i opieki społecznej, b) dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, c) dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, d) ze stosunków pracy i stosunków służbowych, e) z zakresu ubezpieczeń społecznych, f) z zakresu powszechnego obowiązku obrony; 2) prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka; 3) kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy; 4) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W niniejszej sprawie skarżący nie korzystał ze zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na to, że przedmiot sprawy nie mieścił się we wskazanym powyżej katalogu. Skarżącemu nie zostało także przyznane prawo pomocy w przedmiotowym zakresie. Nie zaistniały, więc przesłanki dla uznania, że skarżący powinien zostać zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne, szczególnie w świetle art. 220 § 1 P.p.s.a. który stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiot niniejszej skargi uzasadnia ustalenie wpisu stałego na kwotę 200,00 zł na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł, a nie jak uczynił to sąd w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia, to wskazanie przez Sąd I instancji błędnej podstawy prawnej nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż skarżący i tak zobowiązany jest do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.