II SA/Go 486/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. A-R. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...]r. nr [...] w sprawie ze skargi S. A-R. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] Burmistrz ustalił S. A-R. odpłatność za pobyt ojca P.A. w Domu Pomocy Społecznej [...] w następujący sposób: od dnia [...] sierpnia 2019 r. do dnia [...] sierpnia 2019 r. w wysokości 1009,04 zł; od miesiąca września 2019 r. w wysokości 1251,22 zł miesięcznie. S. A-R. złożyła odwołanie od powyższej decyzji oraz – odrębnym pismem – wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na postanowienie Kolegium złożyła S.A-R., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynika, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest co do zasady akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie, w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12). W ocenie Sądu, akt administracyjny, którego wstrzymania skarżąca żąda, pozostaje poza granicami sprawy w sensie materialnym. Pomiędzy postępowaniem zakończonym decyzją Burmistrza z [...] grudnia 2019 r. a zaskarżonym do Sądu postanowieniem Kolegium z [...] lipca 2020 r. nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Ten pierwszy akt ustala odpłatność za pobyt ojca skarżącej w Domu Pomocy Społecznej, natomiast zakres przedmiotowy zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie również granice kontroli sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, wyznacza rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Rozstrzygnięcia organów obu instancji nie zachowują zatem tożsamości w zakresie podstawy rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej i tego dotyczy sprawa administracyjna, natomiast decyzja organu I instancji ustalająca odpłatność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej jest rozstrzygnięciem materialnoprawnych i jest odrębną sprawą administracyjną. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca. Brak jest tożsamości spraw w znaczeniu materialnym pomiędzy zaskarżonym postanowieniem o charakterze formalnym a decyzją organu I instancji. To natomiast uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania w postępowaniu dotyczącym postanowienia o znaczeniu procesowym (por. postanowienia NSA: z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12; z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11) W świetle powyższych rozważań wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.