III SA/Po 562/13

SENTENCJA Dnia 10 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Tomasz Świstak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi AW na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] ., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oddala skargę UZASADNIENIE Zarząd Dróg Miejskich w P. decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr: [...] wydaną na podstawie art. 40 ust. 1, ust.12 i ust. 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. nr 19, poz. 115 ze zm.), § 14 ust. 1 uchwały nr XLV/469/IV/ 2004 Rady Miasta P. z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych w granicach administracyjnych miasta P. ( Dziennik Urz. Województwa Wielkopolskiego z 2004 r. Nr 101) nałożył na A. W. karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego ul. [...] w P., poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi. Kara pieniężna została naliczona za okres od dnia wszczęcia postępowania tj. od dnia 21 czerwca 2012 r. do dnia wykonania ostatniego zdjęcia potwierdzającego obecność reklamy w pasie drogowym tj. do dnia 28 czerwca 2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonej kontroli w dniu 21 czerwca 2012 r. stwierdzono zajęcie pasa drogowego ul. [...], będącej drogą krajową, pod reklamę umieszczoną na przyczepie, bez wymaganego zezwolenia. Ustalono na podstawie informacji z Urzędu Miasta P. Wydział komunikacji, iż przedmiotowa przyczepa, na której umieszczona jest reklama o powierzchni 4, 40 m2 stanowi własność A. W. Pomiary wykonano odbiornikiem GPS marki Topcon o numerze fabrycznym 596-01890, posiadającym świadectwo instrumentu z dnia 16 lutego 2012 r. oraz dalmierzem laserowym Hilti PD 42 o numerze seryjnym 161110163, posiadającym świadectwo wzorcowania z dnia 22 lutego 2012 roku. W dniu 28 czerwca 2012 r. odbyła się kolejna kontrola w terenie, która potwierdziła obecność reklamy w pasie drogowym. W trakcie oględzin w dniu 7 sierpnia 2012 r. stwierdzono usuniecie reklamy z pasa drogowego. A. W. wniósł odwołanie od wskazanej wyżej decyzji, w którym zarzucił, że przyczepa z reklamą była wystawiona jedynie w dniu 21 czerwca 2012 r. oraz w dniu 28 czerwca 2012 r. Wyjaśnił, że przyczepa nie była wystawiona w celach reklamowych, lecz została przekazana przez niego do naprawy do zakładu blacharskiego położonego przy ul. [...] [...], a zajmowanie przez nią pasa drogowego wynikało z faktu, że została wystawiona dla niego do odbioru przez właściciela zakładu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr SKO.[...] wydaną na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz.U.nr 79, poz. 856 z 2001 r. ze zm.), art. 127 § 1 i art. 138 § 2 w zw. z art. 77 § 1 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Dróg Miejskich w P. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu nie zostało wykazane, że przedmiotowa reklama znajdowała się w pasie drogowym ul [...] przez okres 8 dni, za który nałożona została kara pieniężna. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przez organ I instancji, tj. protokoły kontroli z dnia 21 czerwca i 28 czerwca 2012 r. pozwala wyłącznie stwierdzić, że przyczepa z reklamą zajmowała teren przy ul [...] w dniach 21 i 28 czerwca 2012 r. Zgromadzony materiał fotograficzny nie pozwala na ustalenie, czy reklama była w okresie pomiędzy 22 i 27 czerwca 2012 r. przemieszczana, czy też była umieszczona na ww. terenie przez cały okres. Organ odwoławczy uznał, że z powodu braku jednoznacznego ustalenia okresu, w którym przyczepa zajmowała pas drogowy, konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego w tym zakresie. A. W. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie art. 40 ust. 1, ust. 12 i ust. 13 ustawy o drogach publicznych poprzez przyjęcie, że w dniach od 21 do 28 czerwca 2012 r. nastąpiło bezprawne zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy; naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie art. 77 § 1 k.p.a., tj. brak dostatecznego udokumentowania faktu postoju pojazdu zawierającego reklamę w dniach od 23 czerwca do 28 czerwca 2012 r., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem spowodowało zwiększenie nałożonej kary; naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie art. 10 § 1 zd. 2 kpa, tj. naruszenie terminu do możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje : Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 40 ust. 1, ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz.U. 2007, Nr 19, poz. 115 ze zm.) zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej. Jak wynika zaś z ust. 12 art. 40 ustawy, za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10 - krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6 art. 40. Opłatę za umieszczenie w pasie drogowym reklamy ( art. 40 ust. 2 pkt 3 ustawy) ustala się, jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego albo powierzchni reklamy, liczby dni zajmowania pasa drogowego i stawki opłaty za zajęcie 1 m² pasa drogowego (art. 40 ust. 6). Reklamą, jak wynika z art. 4 pkt 23 ustawy jest nośnik informacji wizualnej w jakiejkolwiek materialnej formie wraz z elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, umieszczony w polu widzenia użytkowników drogi, niebędący znakiem w rozumieniu przepisów o znakach i sygnałach lub znakiem informującym o obiektach użyteczności publicznej ustawionym przez gminę. W rozpatrywanej sprawie obiektem, który umieszczono bez zezwolenia w pasie drogowym ulicy [...] w P., stanowiącej drogę krajową, była reklama o powierzchni 4, 40 m², zamocowana do przyczepy samochodowej, stanowiącej własność A. W. Skarżący, jak wynika z treści skargi, nie kwestionuje faktu, że wyżej opisana przyczepa znajdowała się w pasie drogowym ul. [...] w P. w dniach 21 i 28 czerwca 2012 r. Zarzuca jednakże, że organy błędnie przyjęły, że było to zajęcia pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy. Zdaniem skarżącego, w sprawie udowodniono jedynie fakt pozostawienia przyczepy i zajmowania pasa drogowego, a nie fakt reklamowania czegokolwiek przez skarżącego. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że pozostawił przyczepę we wskazanym wyżej miejscu w celu jej naprawy. Ponadto, w ocenie skarżącego, organ nie wykazał, że było to działanie samowolne. Skarżący zakwestionował także ustaloną przez organ I instancji okoliczność, że przyczepa z reklamą zajmowała pas drogowy również w okresie od 22 do 27 czerwca 2012 r. Wbrew zarzutom skarżącego, nie może budzić wątpliwości, że umieszczona, w formie przedstawionej w dokumentacji fotograficznej sprawy, na przyczepie informacja o treści " wynajem www. smochowicepub.pl", zajmująca pas drogowy, umieszczona w widocznym miejscu, przy ruchliwej ulicy, stanowiła dla potencjalnych odbiorców informację o rodzaju działalności gospodarczej i miejscu jej wykonywania, niewątpliwie zatem była reklamą w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu. Nie było okolicznością podnoszoną ani kwestionowaną w sprawie, kto jest właścicielem reklamy umieszczonej na przyczepie skarżącego. Nie było również sporne to, że osobą, która umieściła przyczepę z reklamą w pasie drogowym był A. W. W takiej sytuacji, organy prawidłowo karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego nałożyły na skarżącego, będącego właścicielem przyczepy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - sygn. akt II GSK 832/08, II GSK 693/10, II GSK 695/10, II GSK 698/10) Niewątpliwym w sprawie było również to, że na zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie w nim przedmiotowej reklamy (przyczepy z reklamą) nie została udzielona zgoda zarządcy drogi, a tym samym, również wbrew zarzutom podnoszonym przez skarżącego, zajęcie pasa drogowego było samowolne i wyczerpywało znamiona określone w art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy. W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy również wskazać, że zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia podlega karze bez względu na przyczynę takiego stanu rzeczy. Nie mogą mieć zatem wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zarzuty skarżącego, że przyczepę z reklamą pozostawił w pasie drogowym w celu jej naprawy. W ocenie Sądu, w okolicznościach ustalonych w sprawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, twierdzenie skarżącego, że przyczyną pozostawienia przyczepy z reklamą przy ulicy [...] była koniczność jej naprawy, organy słusznie uznały za niewiarygodne. Tym bardziej, że niecały miesiąc później, A. W. ponownie pozostawił przyczepę z tą samą reklamą, również przy ulicy [...] w P. ( sprawa o syg. akt IISA/Po 563/13) podobnie wyjaśniając, że przyczepę pozostawił w celu jej naprawy. Jednocześnie należy zauważyć, że z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego, jak wskazał organ odwoławczy, wynika, że przyczepa z reklamą stanowiąca własność A. W., pozostawała w pasie drogowym ul [...] w dniach 21 i 28 czerwca 2012 r. Zdaniem organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy przyczepa z reklamą była przemieszczana w okresie pomiędzy 22 i 27 czerwca 2012 r., czy też pozostawała na ww. terenie przez cały okres, tj. 8 dni, za które organ I instancji wyliczył karę pieniężną Zdaniem Sądu, wobec treści uzasadnienia decyzji organu I instancji, jak słusznie ocenił organ odwoławczy, mogły powstać wątpliwość, co do tego, czy zajęcie pasa drogowego miało miejsce również w dniach od 22 do 27 czerwca 2012 r., co wymaga uzupełnienia materiału dowodowego w tym zakresie. Podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa dotyczy postępowania prowadzonego przed organem I instancji, zakończonego decyzją, która została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zatem pozostaje bez znaczenia dla oceny niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów prawa, które uzasadniałoby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu, zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) skargę oddalił.