II SA/Lu 806/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy czasowego odebrania zwierząt postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Stowarzyszenia [...] (dalej jako: "Stowarzyszenie") wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy czasowego odebrania zwierząt. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2021 r. wezwano Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (tj. wpisu do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, protokół z zebrania założycielskiego), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Stowarzyszeniu w dniu 26 października 2021 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu Stowarzyszenie nie usunęło braku formalnego skargi, jak również nie uiściło wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie usunięto w terminie braku formalnego, pomimo wezwania sądu. Ponadto Stowarzyszenie nie uiściło wpisu od skargi. W świetle art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżące Stowarzyszenie ma status stowarzyszenia zwykłego. Zgodnie z art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r., poz. 210, ze zm.; dalej jako: Pr.stow.), stowarzyszenie zwykłe powstaje i może rozpocząć działalność z chwilą wpisu do ewidencji. W świetle tego przepisu, wpis do ewidencji prowadzonej przez starostę, jako organ nadzorujący (art. 8 ust. 5 pkt 2 Pr.stow.), jest potwierdzeniem podmiotowości prawnej stowarzyszenia zwykłego. W związku z tym osoba reprezentująca stowarzyszenie zwykłe, wykonując obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu stowarzyszenia musi przedstawić nie tylko regulamin stowarzyszenia, ale również zaświadczenie o wpisie stowarzyszenia do ewidencji, prowadzonej przez organ nadzorujący. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 15 października 2021 r. Stowarzyszenie zostało wezwane do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia korespondencji zawierającej powyższe wezwanie i upływu wyznaczonego terminu, brak formalny skargi nie został uzupełniony. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 26 października 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 2 listopada 2021 r. Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.