I SA/Gd 772/16

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2016 r., sygn.. akt [...] w przedmiocie nakazu płatniczego w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2016 r., w przedmiocie nakazu płatniczego w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2016 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie pisma stanowiącego uzupełnienie skargi, złożenie odpisu skargi celem doręczenia jej uczestnikowi postępowania oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 15 listopada 2016 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 11 lipca 2016 roku i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została doręczona skarżącemu w dniu 15 listopada 2016 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 20). Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a zatem zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się z dniem 22 listopada 2016 r. upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.