II SA/Gl 72/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, , , po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania w kwestii wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu K.J. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 309,80 zł ( słownie : trzysta dziewięć złotych i osiemdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 52,80 zł ( słownie : pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), płatne z budżetu Państwa ( kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał S.J. prawo pomocy przez ustanowienie pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. w wykonaniu powołanego postanowienia wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego K.J., która na tę okoliczność przedłożyła stosowne pełnomocnictwo z dnia [...] wraz z uiszczoną opłatą skarbową w kwocie 17 zł. W piśmie z dnia [...] pełnomocnik wniosła o wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy uiszczając z tego tytułu opłatę sądową w znakach. Kolejnym pismem z dnia [...] pełnomocnik procesowy poparła złożoną przez S.J. skargę, a ponadto zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz zwrot kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także opłaty sądowej uiszczonej za wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy. Jednocześnie złożyła oświadczenie o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), iż koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani też w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. zwanym dalej rozporządzeniem, które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 – 4 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy ( § 2 ust. 2 rozporządzenia ). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, 240 zł. W związku z powyższym, wobec braku podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów organu, Sąd działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 240 zł, podwyższone w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 52,80 zł oraz o kwotę 17 zł, uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie zwrotu kosztów opłaty sądowej uiszczonej za wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy należy wskazać na dwie kwestie. Po pierwsze postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 3 czerwca 2009 r. skarżący S.J. został zwolniony od kosztów sądowych. Przedmiotowe zwolnienie z mocy prawa obejmuje zwolnienie z obowiązku uiszczania opłat kancelaryjnych, w tym opłat za sporządzanie kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Po drugie należy wskazać, że uiszczenie przez pełnomocnika opłaty sądowej w znakach, w świetle art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., jest bezskuteczne, gdyż opłatę kancelaryjną należy uiszczać w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu. W świetle powyższych uwag, Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika o zasądzenie zwrotu kosztów opłaty sądowej. Natomiast uiszczona w znakach opłata sądowa zostanie "fizycznie" zwrócona pełnomocnikowi na adres kancelarii. su.