II FZ 428/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA: Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2009 r., sygn. akt . I SA/Kr 216/09 wzywające Dyrektora Izby Skarbowej w K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2009 r., sygn. akt. I SA/Kr 216/09, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: skarżący) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1263/07, w kwocie 20,00 zł. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego, iż stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) nieuiszczenie należności w terminie spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Skarżący pismem z dnia 7 sierpnia 2009 r. wniósł zażalenie na wskazane powyżej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w którym podniósł, iż opłata jest nienależna, ponieważ organ wystąpił z wnioskiem o wydanie wyroku, który Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powinien był przesłać skarżącemu wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, z urzędu. Dodatkowo skarżący podniósł, iż wraz z zarządzeniem Sąd doręczył postanowienie z dnia 13 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 216/09, o stwierdzeniu prawomocności rzeczonego wyroku oraz doręczył jego prawomocny odpis. W związku z czym zdaniem skarżącego Sąd naruszył art. 286 §1 p.p.s.a. i art. 234 § 1 p.p.s.a., poprzez błędną ich wykładnię. Skarżący wniósł więc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz zasądzenie na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przypisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej należy uznać, iż istniała podstawa wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej - skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o doręczenie odpisu prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiot, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z wyjątkiem sytuacji, gdy odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlega doręczeniu z urzędu (§ 3). W stanie sprawy nie zachodziła jednak sytuacja, o jakiej mowa w art. 286 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd pierwszej instancji po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji zwraca akta administracyjne sprawy organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Wypada bowiem zauważyć, iż wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 409/05 i przekazał sprawę do ponownego załatwienia temu Sądowi, który następnie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2009 r. oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn, od którego została wniesiona skarga kasacyjna. Zatem do chwili obecnej brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż zaistniała sytuacja obligująca Sąd do wypełnienia dyspozycji art. 286 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należy uznać, iż Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie słusznie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od przedmiotowego wniosku. Natomiast odnosząc się do poruszonej przez skarżącego kwestii w końcowej części zażalenia należy stwierdzić, iż nie ma ona znaczenia dla oceny zasadności uiszczenia opłaty kancelaryjnej, a jedynie stanowi realizację wniosku skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i w związku z art. 198 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.