Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II FSK 3256/12

Sądy administracyjne2013-12-10
Sygnatura
II FSK 3256/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2013-12-10
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Grzegorz Krzymień

Rozstrzygnięcie

Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II FSK 3256/12, wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 253/12 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 253/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi J. K., uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 9 lipca 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Od powyższego orzeczenia Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku wniósł skargę kasacyjną. W związku z jej cofnięciem, postanowieniem z dnia 23 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", oraz zwrócił organowi – stosownie do art. 232 § 1 p.p.s.a. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. Skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, wskazując jako podstawę swojego żądania art. 157, art. 166 i art. 207 § 1 p.p.s.a. oraz podkreślając, że Strona reprezentowana była w postępowaniu kasacyjnym przez doradcę podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę (art. 200 w zw. z art. 145–150 p.p.s.a.) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę – art. 203, oraz ją oddalającego – art. 204 p.p.s.a.). Ponadto należy je zawrzeć w postanowieniach o umorzeniu postępowania wskutek zastosowania przez organ samokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), a także przeprowadzenia skutecznej mediacji (art. 118 § 2 p.p.s.a.), o których mowa w art. 201 p.p.s.a. Brakuje natomiast podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. (por. M. Niezgódka - Medek, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, wydanie 3, s. 618), w tym w przypadku postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o umorzeniu postępowania kasacyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II GSK 899/10). W szczególności podstawy takiej nie stanowi powołany przez pełnomocnika Skarżącego art. 207 § 1 p.p.s.a., który dotyczy jedynie przypadku uwzględnienia bądź oddalenia skargi kasacyjnej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wobec braku podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w przypadku umorzenia postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, wniosek Skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 października 2013 r. w tym zakresie – na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. – nie mógł zostać uwzględniony.