II SA/Ol 647/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia 25 lutego 2021 r. nr (...) w przedmiocie skargi na działanie Wójta Gminy D. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Pismem z 6 kwietnia 2022 r. A. K. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy D. z 25 lutego 2021 r. nr (...) w sprawie rozpatrzenia skargi na działanie Wójta Gminy D. (dalej jako: uchwała z 25 lutego 2021 r.), którą Rada Gminy D. uznała skarga za bezzasadną. Podał, że wprawdzie postanowieniem WSA w Olsztynie z 30 marca 2022 r. skarga na tą uchwałę została odrzucona, ale postanowienie to nie jest prawomocne, a ponadto tylko wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej, a w tej sprawie nie było takiego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. W niniejszej sprawie należy podkreślić, że w dacie wniesienia przedmiotowej skargi, tj. w dniu 12 kwietnia 2022 r. (data przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do Sądu organowi) przed tut. Sądem toczyła się sprawa ze skargi tego samego skarżącego na przedmiotową uchwałę z 25 lutego 2021 r. i była zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ol 227/22. Wprawdzie postanowieniem z 30 marca 2022 r. (sygn. akt II SA/Ol 227/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego na uchwałę z 25 lutego 2021 r., ale postanowienie to stało się prawomocne dopiero z dniem 6 maja 2022 r. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zatem w dacie wniesienia skargi była ona niedopuszczalna z tego powodu że postępowanie między tymi samymi stronami w tej samej sprawie toczyło się już przed sądem. Nawet jednak gdyby uwzględnić stan istniejący na dzień orzekania w niniejszej sprawie, tj. okoliczność, że postanowienie Sądu z 30 marca 2022 r. jest już prawomocne, to skarga i tak podlega odrzuceniu. Słusznie przy tym podnosi skarżący, że z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. W literaturze i orzecznictwie wyrażany jest w związku z tym pogląd, że rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie. Nic też nie stoi na przeszkodzie wydaniu orzeczenia o tej samej treści, z tych samych (jeżeli przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie nie uległy zmianie) lub innych przyczyn (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 s. 610; por. również postanowienie NSA z 28 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 126/05, niepubl.). Jednakże należy zauważyć, że w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 227/22 skarga na przedmiotową uchwalę została odrzucona nie z powodów formalnych, lecz z powodu jej niedopuszczalności jako pozostającej poza kognicją sądu administracyjnego. Sąd wskazał bowiem w tym postanowieniu, że właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, czyli takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli tzw. skarg powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 k.p.a. W związku z tym uznał, że skarga wniesiona w sprawie, której przedmiotem jest uchwała Rady Gminy wydana na skutek rozpoznania skargi w trybie działu VIII k.p.a. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym wprawdzie Sąd odrzucił skargę w formie postanowienia, gdyż tak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ale de facto rozstrzygnął sprawę merytorycznie, gdyż stwierdził, że z uwagi na przedmiot zaskarżonej uchwały nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Istotą zaś zasady res iudicata jest to, że wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 marca 2013 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13, dostępne w Internecie). Gdyby jednak nawet przyjąć, że skarżący mógł wnieść ponowną skargę na uchwałę z 25 lutego 2021 r. z powodu nierozstrzygnięcia poprzedniej skargi wyrokiem, to wskazać należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie całkowicie podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu z 30 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 227/22 odnośnie do niedopuszczalności skargi w sprawach dotyczących postępowania skargowego. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych, co zostało szeroko omówione w uzasadnieniu powołanego postanowienia Sądu. W związku z tym ponowne przytaczanie argumentacji powołanej w orzeczeniach sądów administracyjnych stanowiłoby powielenie uzasadnienia postanowienia Sądu z 30 marca 2022 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.