II GSK 1799/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku I.B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2286/10 w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2286/10 oddalił skargę I. B. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr Rdza [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku I. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podał, że osiąga dochód w wysokości 2500 zł netto miesięcznie. Posiada na utrzymaniu rodzinę oraz spłaca należności wynikające z zaciągniętego kredytu. Ponadto skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych innych źródeł utrzymania. Wobec tego wyegzekwowanie kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania oraz zabezpieczenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny, a także nieprzewidywalne i trudne do odwrócenia skutki dla płynności finansowej skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji przez wnioskodawcę. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w danej sprawie zasadne. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ograniczając się jedynie do ogólnikowych twierdzeń, że wyegzekwowanie kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania oraz zabezpieczenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny, a także nieprzewidywalne i trudne do odwrócenia skutki dla płynności finansowej skarżącego. Jednakże strona nie przedłożyła żadnej dokumentacji mogącej stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez nią w tym zakresie okoliczności. Innymi słowy powołana przez skarżącego argumentacja, nie poparta stosownymi dowodami, jest niewystarczająca. W niniejszej sprawie twierdzenia wnioskodawcy powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tymczasem jak wskazano powyżej, skarżący nie dołączył takich dokumentów. Natomiast uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04). Obowiązkiem sądu jest zatem ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Powyższe, uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne odniesienie się do tez sformułowanych we wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego. Ponadto zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.