II SO/Wa 41/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.N. o wymierzenie grzywny Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: - oddalić wniosek - UZASADNIENIE E.N. pismem z dnia 14 kwietnia 2020 r. (data nadania) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]grudnia 2019 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Skarga wpłynęła do organu w dniu 16 grudnia 2020 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w dniu 1 czerwca 2020 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę E.N. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. Skarżąca w piśmie z dnia 14 sierpnia 2020 r. zawarła wniosek o wymierzenie Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na niedochowanie terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 tej ustawy. W odpowiedzi na wniosek Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy (art. 55 § 1 tej ustawy). Grzywna ta ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy w terminie tamże przewidzianym. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 powołanej ustawy, dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga E.N. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r. wpłynęła do organu w dniu 16 kwietnia 2020 r. W okresie od 14 marca 2020 r. zachodziła szczególna sytuacja spowodowana wprowadzeniem na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 19 marca 2020 r. stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania stanu epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia odpowiednio z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego – Dz. U. poz. 433 i z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii – Dz. U. poz. 491). W dniu 1 czerwca 2020 r. Szef KAS wykonał ustawowy obowiązek przekazania Sądowi skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wynikający z przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. i sprawa została zarejestrowana pod numerem porządkowym II SA/Wa 1063/20. Na bieg terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę niewątpliwie miał wpływ ogłoszony na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego, a następnie stan epidemii. Zauważenia wymaga bowiem, że w myśl art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. W związku z tym, że stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 19 marca 2020 r., a stan epidemii nadal obowiązuje od 20 marca 2020 r., przyjąć należy, że od 14 marca 2020 r. z mocy prawa nastąpił skutek wynikający z tej normy prawnej, kształtując (wstrzymując) bieg terminu do przekazania przez Szefa KAS skargi z 14 kwietnia 2020 r. Przepis art. 15zzs został uchylony przez art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), która weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i 7 tej ustawy, wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. Mając na uwadze fakt wejścia w życie tej ustawy w dniu 16 maja 2020 r. (art. 76 tej ustawy), ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie rozpoczęcia, jak i zawieszenia biegu terminów procesowych nastąpiło w dniu 23 maja 2020 r. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej, nastąpiło od dnia 24 maja 2020 r. W świetle powołanej regulacji prawnej Sąd stwierdza, że wyznaczony treścią art. 54 § 2 P.p.s.a. bieg terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę uległ zawieszeniu na podstawie powołanego art. 15zzs, a następnie zaczął biec od dnia 24 maja 2020 r. Jak wynika z akt niniejszej sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1063/20 (pod którą zarejestrowano skargę na postanowienie) organ uczynił zadość obowiązkowi, przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 1 czerwca 2020 r. Tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został zrealizowany. Wobec tego żądanie wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 tej ustawy Sąd uznał za niezasadne. W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 55 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.