II OZ 781/09

SENTENCJA II OZ 781 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. R. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt II SAB/Gd 35/09 w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sopocie w przedmiocie oceny stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 781 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 lipca 2009 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku określił należny w sprawie ze skargi I. R. na bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sopocie wpis sądowy na kwotę 100 złotych stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wezwał skarżącą do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła I. R., wskazując na swój podeszły wiek, chorobę serca oraz sytuację finansową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie kwestionuje ono zarówno podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości wpisu w tymże zarządzeniu. W niniejszej sprawie, uwzględniając przedmiot sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo określił na kwotę 100 złotych wysokość należnej opłaty od wniesionej skargi na podstawie przepisu § 2 pkt 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i do jej uiszczenia trafnie wezwano skarżącą. Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.