I SA/Sz 586/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. R. P H-U "A-P" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r., sygn. akt I SA/Sz 586/11 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. R. P. H.-U. " A.-P." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2007 r. postanawia: 1.uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 586/11, 2.przywrócić skarżącej termin do uiszczenia wpisu od skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt I SA/Sz 586/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odmówił D. R. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. H.-U. " A.-P.", przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2007 r. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, tj: faktu dokonania zlecenia przelewu bankowego na rachunek sądowy w dniu 21 lipca 2011 r. W ustawowym terminie skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazała, iż nie posiada stosownych uprawnień umożliwiających jej uzyskanie od banku dokumentu potwierdzającego fakt dokonania przelewu w dniu 21.07.2011 r., co nie znaczy, że ta okoliczność nie może zostać udowodniona. Zdaniem skarżącej, Sąd rozpatrujący wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jako instytucja wyjątkowej wagi takie uprawnienia posiada. Nadto skarżąca wskazała, że jak Jej powiedziano w banku, serwery bankowe mają limity dzienne wykonywanych operacji, część z nich która nie zdoła zmieścić się w limicie dziennym z konieczności przechodzi na następny dzień. Prawdopodobnie tak właśnie się stało z przelewami będącymi przedmiotem dociekań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności. W razie bowiem zaistnienia przesłanek w nim wskazanych, przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji. Druga ze wskazanych przesłanek art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a., stanowiąca o oczywiście uzasadnionym zażaleniu oznacza, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. Zwrot normatywny "oczywiście uzasadnione" należy rozumieć przez pryzmat oceny sądu dokonywanej w kontekście argumentów zawartych w zażaleniu. Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia zważył, iż przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie rozpoznając sprawę ponownie Sąd stwierdza, co następuje: Powołany jako podstawa kwestionowanego orzeczenia art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art.87 § 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (art.87 § 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (art.87§ 4). Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Analizując wniosek strony o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd stwierdził, że skarżąca spełniła wszystkie przesłanki, uzasadniające uwzględnienie tego wniosku. W związku z tym, że postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono D. R. 9 sierpnia 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony w dniu 16 sierpnia 2011 r., należało uznać, że wniesienie tego wniosku nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca uprawdopodobniła również, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy. Wskazała ona bowiem przyczyny uchybienia przez nią temu terminowi, a Sąd stwierdził, że okoliczności te, poparte zaświadczeniem lekarskim z dnia 18 lipca 2011 r.,(z zaleceniem dla skarżącej: leżenia) oraz oświadczeniem córki o dokonaniu zlecenia przelewu bankowego na rachunek sądowy drogą internetową, wieczorem w dniu 21 lipca 2011 r., są wiarygodne. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/00, niepubl., dostępny w Internecie). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 195 § 2 i art. 86 §1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.