I SA/Po 614/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Protokolant referent stażysta Artur Iwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: I. umorzyć postępowanie II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 2.133,00 zł ( dwa tysiące sto trzydzieści trzy złote 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...] na podstawie art. 207 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej jako: "O.p."), art. 6o ust. 1, art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018 r., poz. 1454 ze zm., dalej jako: "u.c.p.g.") określił Z. T. (dalej jako: "podatniczka", "skarżąca"), będącej właścicielką nieruchomości przy ul. [...], [...], wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za poszczególne okresy. Podatniczka, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z [...] kwietnia 2019 r. wniosła odwołanie od tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] maja 2019 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, pismem z [...] czerwca 2019 r. wniosła skargę na ww. decyzję. W skardze zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, t.j. 1). art. 210 § 1 pkt 4 i 5 § 4 O.p. w zw. z art. 6q u.c.p.g. poprzez sporządzenie niezrozumiałego, nieprecyzyjnego i niewyczerpującego uzasadnienia decyzji oraz wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia decyzji z treścią jej sentencji, 2). art. 153 p.p.s.a. poprzez całkowite pominięcie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wskazanych w orzeczeniach, które mają moc wiążącą w niniejszej sprawie, 3). art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 O.p. w zw. z art. 6q u.c.p.g. poprzez: a) stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji, że zaszła konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, przy jednoczesnym orzeczeniu o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, b) sformułowanie niezrozumiałego, lakonicznego i niewyczerpującego uzasadnienia decyzji, c) nieustosunkowanie się do w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów odwołania skarżącej, II. obrazę przepisów prawa materialnego, t.j. art. 6o u.c.p.g. zw. z art. 21 § 3 O.p. z zw. z art. 6q u.c.p.g. poprzez jego błędną wykładnię i określenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi bezterminowo, to jest za każdy miesiąc począwszy od lutego 2019 r., podczas gdy decyzja określająca wysokość opłaty powinna odnosić się tylko do tych miesięcy, za które powstał obowiązek uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami i za który został on skonkretyzowany. Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. SKO wskazało, że wydało decyzję, w której w wyniku omyłki pisarskiej jej sentencja została oczywiście błędnie sformułowana co wynika wprost z uzasadnienia tej decyzji. Intencją składu orzekającego było wydanie orzeczenia w trybie art. 233 § 2 O.p. nie zaś w trybie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. Dlatego też koniecznym stało się sprostowanie ww. decyzji czemu wyraz dano w treści postanowienia z dnia [...] czerwca 2019 r. Pełnomocnik skarżącej pismem z [...] sierpnia 2019 r. złożył replikę na odpowiedź na skargę. W załączeniu przedłożył decyzję SKO w [...] z [...] lipca 2019 r. o uchyleniu postanowienia z [...] czerwca 2019 r. o sprostowaniu decyzji z [...].05.2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z [...] sierpnia 2019 r. przedłożyło decyzję z [...] sierpnia 2019 nr [...], którą stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...] maja 2019 r., nr [...]. Następnie pismem z [...] sierpnia 2019 r. SKO w [...] przedłożyło decyzję z [...] sierpnia 2019 r. nr [...], którą uchyliło decyzję organu I instancji z [...] marca 2019 r. w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...], a stanowiącej własność skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy m.in. sytuacja, gdy organ podatkowy wyeliminował zaskarżoną decyzję w trybie nadzwyczajnym, t.j. stwierdził jej nieważność, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Sąd został bowiem pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będąca nim decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. W związku z tym postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez skarżącą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], stało się bezprzedmiotowe. Uwzględniając powyższe, sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. Stwierdzenie przez organ w trybie nadzwyczajnym, że zaskarżona decyzja został wydana z rażącym naruszeniem prawa skutkuje zasądzeniem od organu na podstawie art. 208 p.p.s.a. na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego. Art. 208 p.p.s.a. pozwala bowiem na obciążeniem zwrotu określonych kosztów w całości lub w części od organu, który swoim niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym zachowaniem koszty te wywołał. W przedmiotowej sprawie miała miejsce taka sytuacja, gdyby bowiem organ w sentencji zaskarżonej decyzji nie orzekł, że utrzymuje decyzję organu I instancji, tylko tak jak w uzasadnieniu uchyliłby decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, to skarżąca najprawdopodobniej nie wniosłaby skargi do tut. sądu i nie skorzystałaby z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, co wiąże się z poniesieniem przez nią kosztów postępowania. W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie [...]- zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]- zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]- zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) oraz koszty opłaconego pełnomocnictwa w kwocie [...]zł. W tym stanie rzeczy, sąd postanowił jak w pkt II sentencji.