II OSK 776/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej z wniosku K. C. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2015 r. o sygnaturze akt II OSK 776/14 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 552/13 w sprawie ze skargi D. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lutego 2013 r. nr ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 listopada 2015 r. K. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 24 listopada 2015 r., o sygnaturze akt II OSK 776/14, poprzez orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa adwokackiego. Wyrokiem z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 552/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi D. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., zw. dalej SKO lub Kolegium, z dnia 11 lutego 2013 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, określając, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. W skardze kasacyjnej wniesionej przez Z. W. zaskarżono powyższy wyrok w całości, wnosząc o oddalenie skargi D. Ś. i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez utrzymanie w mocy decyzji organów obu instancji. W piśmie z dnia 6 listopada 2015 r. K. C. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, stosownie do norm prawem przewidzianych. Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jedną z instytucji służących rektyfikacji orzeczeń sądowych jest instytucja uzupełnienia przewidziana na gruncie postępowania przed sądami administracyjnymi w art. 157 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strona może w terminie czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie art. 193 p.p.s.a. wskazuje kluczową dla możliwości skutecznego zgłoszenia żądania uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność, jaką jest obowiązek sporządzenia z urzędu w terminie 30 dni uzasadnienia wyroku lub postanowienia, co pociąga za sobą obowiązek doręczenia stronom takiego rozstrzygnięcia z urzędu (art. 142 § 1 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla danej strony postępowania rozpoczyna się od dnia doręczenia jej wyroku (postanowienia) wraz z uzasadnieniem. Z akt sprawy wynika, że rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 2 grudnia 2015 r. przed doręczeniem stronie wyroku wraz z uzasadnieniem wobec czego należy go uznać za przedwczesny i niewywołujący skutków prawnych. Na marginesie wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie nawet złożenie wniosku w terminie nie mogłoby w sprawie wywołać skutku oczekiwanego przez pełnomocnika, gdyż z treści art. 203 i 204 p.p.s.a. wynika, że obowiązek zwrotu kosztów (odpowiednio w sytuacji uwzględnienia i oddalenia skargi kasacyjnej) dotyczy kosztów poniesionych przez organ lub skarżącego. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stroną wnoszącą skargę kasacyjną był Z. W., natomiast K. C. w postępowaniu kasacyjnym pełnił rolę uczestnika postępowania. Ustawodawca celowo nie uregulował konieczności zwrotu kosztów postępowania na rzecz uczestnika postępowania kasacyjnego odsyłając w tej kwestii do, wynikającej z art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez strony kosztów ich udziału w sprawie. Zwrot kosztów postępowania jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wynika to wprost z przepisu, a we wszystkich innych sytuacjach obowiązuje zasada ponoszenia kosztów postępowania. Wszelka nadinterpretacja tej zasady poprzez stosowanie wykładni celowościowej jest niedopuszczalna (vide: B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. 2, Lexis Nexis, Warszawa 2009). W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z powodu braku ustawowych regulacji pozwalających na zasądzenie na rzecz uczestnika postępowania zwrotu kosztów, wniosek pełnomocnika K. C. o uzupełnienie wyroku w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego nie ma oparcia w przepisach obowiązującego prawa. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1