I OZ 118/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.L. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 633/21 o wezwaniu H.L. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi H.L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 września 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 633/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę H.L. (dalej "skarżąca") na decyzję Wojewody Małopolskiego z [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Odpis sentencji wyroku doręczono skarżącej [...] października 2021 r. Pismem z [...] października 2021 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z [...] listopada 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek, w kwocie 100 złotych. Wskazano, że kwotę tę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej pod rygorem jej ściągnięcia. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 234 § 2 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Wezwanie doręczono skarżącej [...] grudnia 2021 r. Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej [...] listopada 2021 r. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca wnosząc o anulowanie opłaty kancelaryjnej. W załączeniu przesłała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II SPP/Kr 132/20 o zwolnieniu jej z kosztów sądowych i przyznaniu pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. wezwano skarżącą – w terminie 7 dni – do sprecyzowania czy pismo z [...] grudnia 2021 r. stanowi zażalenie za ww. zarządzenie z [...] listopada 2021 r. pod rygorem, że stanowi ono zażalenie. Skarżącą poinformowano również, że postanowienie o przyznaniu pomocy prawnej w zakresie całkowitym z dnia [...] stycznia 2021 r. zostało wydane w innej sprawie i w niniejszej nie może stanowić podstawy do anulowania opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Wysokość opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie stronie określa rozporządzenie Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090). W § 2 ww. rozporządzenia wskazano, że opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek prawidłowo złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że Sąd I instancji błędnie podał podstawę prawną wydanego w sprawie niniejszej zarządzenia, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na dzień wydania przedmiotowego zarządzenia obowiązywała w znowelizowanej wersji - Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, nie jak wskazał Sąd I instancji – Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. Również rozporządzenie Rady Ministrów, na dzień wydania zarządzenia obowiązywało w znowelizowanej wersji, tj. 3 czerwca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090), a nie jak wskazał Sąd I instancji 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. z 221, poz. 2192). Niemniej uznać należy, że powołane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisy, które stanowiły podstawę prawną wydanego w sprawie zarządzenia, tj. art. 234 § 2 i § 4 P.p.s.a. oraz § 2 ww. rozporządzenia, powołano i zastosowano w sposób poprawny, bowiem treść obydwu przepisów po nowelizacji nie uległa zmianie. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie, zatem zobowiązana była uiścić opłatę kancelaryjną, do czego zasadnie została wezwana zarządzeniem z [...] listopada 2021 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, pomimo dostrzeżonych i wskazanych wyżej błędów, zastosował właściwą w sprawie regulację prawną, wyznaczył odpowiednią kwotę opłaty, termin na jej uiszczenie oraz zakreślił właściwy rygor. Odnosząc się natomiast do kwestii załączonego do zażalenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II SPP/Kr 132/20, którym przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia jej od kosztów sądowych oraz ustanowiono pełnomocnika z urzędu, wskazać należy, że przedmiotowe postanowienie wydane zostało w sprawie, w której skarżąca składała co prawda skargę, niemniej na inną decyzję Wojewody Małopolskiego (z [...] lipca 2020 r. nr [...]). W rozpoznawanej sprawie brak jest natomiast wniosku skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych. Podnieść należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że podnoszona przez stronę okoliczność przyznania prawa pomocy w innych sprawach sądowoadministracyjnych nie może sama w sobie stanowić argumentu uzasadniającego podobne rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie. Nie do przyjęcia byłaby bowiem sytuacja, gdyby sąd rozpoznający sprawę, dla zachowania jednolitej linii orzeczniczej, rozstrzygał nie na podstawie akt tej sprawy, a jedynie w oparciu o stanowisko wyrażone w podobnej sprawie przez inny skład orzekający. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zarzuty zażalenia w oparciu o akta jednej konkretnej sprawy, ocenia pod względem zgodności z prawem jedynie zaskarżony akt (zob. postanowienie NSA z 8 lipca 2021 r., sygn. akt II OZ 395/21). W konkluzji wskazać należy, że przyznanie prawa pomocy następuje w konkretnej sprawie z uwzględnieniem aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy i nie rozciąga się na inne postępowania, zaś sąd nie jest związany ewentualnym rozstrzygnięciem wydanym w tym przedmiocie w innych sprawach (zob. postanowienie NSA z 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1295/16). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.