IV SA/Wa 573/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., D. K., K. K. na uchwałę Rady Miasta S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę A. B. UZASADNIENIE Pismem z dnia 25 lutego 2009 r. A. B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. zatwierdzającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej terenów o nazwie C., oznaczonej w rozdziale 3 § 11 VIII w związku z rozdziałem 25 jako niezgodną z wcześniej opracowanym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżąca A. B. nie dopełniła tego obowiązku. Potwierdza to pismo Rady Miasta S. z dnia [...] lipca 2009 r., wskazujące, iż do Rady nie wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa od skarżącej. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, iż pod wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2009 r. znajdują się podpisy M. B., D. K. i K. K.. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by A. B. udzieliła pełnomocnictwa do wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez któregokolwiek z wnoszących wezwanie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.