II SAB/Bd 90/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE 1. Pismem z dnia [...] czerwca 2022r. S. S. (dalej: strona, skarżący) złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2022r. o udzielenie informacji publicznej i wniósł o zobowiązanie organu do udzielenie wnioskowanej informacji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postepowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] maja 2022r. wystąpił do Starostwa Powiatowego w B. z kolejnym wnioskiem, w formie pisemnej, o udostępnienie informacji publicznej w postaci plików komputerowych - plików pdf dla zrealizowanej inwestycji pn. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] N. - P. - ul. [...] polegająca na budowie kanalizacji deszczowej, przebudowie rowów przydrożnych, jezdni, chodników i zjazdów", której inwestorem było Starostwo Powiatowe w B., a inwestycja została odebrana protokołem odbioru końcowego w dniu [...] marca 2022r. Opieszałości organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej winien zapobiegać art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022r., poz. 902 – dalej "u.d.i.p."). Czynność ta powinna nastąpić bez zbędnej zwłoki nie później niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku. W tym przypadku minęło 21 dni od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a skarżący nie otrzymał żadnego pisma na zadane pytania. Nadal dotyczą one tylko i wyłącznie jednej inwestycji drogowej zrealizowanej na przełomie lat 2021-2022 za środki publiczne za prawie 4 mln zł., z wykorzystaniem dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Celowego - Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg w kwocie 1.896.472,00 zł. 2. W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że zgodnie z życzeniem skarżącego odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2022r. została przesłana w dniu [...] czerwca 2022r. na adres [...]@wp.pl. W tym dniu na wskazany adres zostały przesłane odpowiedzi na pisma z dnia [...] maja 2022r. oraz [...] czerwca 2022r. i nie stwierdzono braku dotarcia korespondencji pod wskazany adres. Do pisma organ dołączył wydruk wiadomości e-mail wysłanej do skarżącego oraz pismo z dnia [...] czerwca 2022r. stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2022r. 3. Zarządzeniem z dnia [...] września 2022r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji czy otrzymał pismo organu z dnia [...] czerwca 2022r. wraz z załącznikami (kopia umowy z wykonawcą oraz kopia umowy z inspektorem nadzoru) stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2022r., które jak wynika z wydruku przedłożonego przez organ zostało wysłane na adres mailowy skarżącego wskazany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2022r. ([...]@wp.pl). W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że nie otrzymał odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2022r. Wskazał, że w dniu [...] czerwca 2022r. otrzymał dwa maile z adresu [...].pl. Pierwszy stanowił odpowiedź na wniosek o udzielnie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2022r., natomiast drugi stanowił odpowiedź na wniosek z dnia [...] maja 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022r., poz. 329 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. 5. W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Starosta jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Organami powiatu są bowiem rada powiatu i zarząd powiatu (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym tj. Dz. U. z 2022r., poz. 1526 - dalej "u.s.p"). Starosta jako przewodniczący zarządu powiatu (art. 26 ust. 2 u.s.p.) kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz (art. 34 ust. 1 u.s.p.). W świetle powyższych uregulowań, nie budzi wątpliwości, że Starosta, którego bezczynność została w niniejszej sprawie zaskarżona to podmiot, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., a zatem zobowiązany co do zasady do udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi również druga przesłanka zastosowania przepisów omawianej ustawy. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przypomnieć należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadku gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej odmowa taka następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W pozostałych przypadkach, załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę pisma skierowanego do wnioskodawcy. 6. W ocenie Sądu skarga jest niezasadna bowiem organ nie dopuścił się bezczynności, gdyż wniosek skarżącego został rozpatrzony przez organ, jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] maja 2022r. skarżący wystąpił do Starosty z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zrealizowanej przez Powiat B. inwestycji pn. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] N. - P. - ul. [...] polegająca na budowie kanalizacji deszczowej, przebudowie rowów przydrożnych, jezdni, chodników i zjazdów". Pytania dotyczące ww. inwestycji zawarto w pkt 1-8. Ponadto we wniosku skarżący jako formę przekazania informacji wskazał przesłanie informacji drogą elektroniczną pod adres: [...]@wp.pl. Wniosek wpłynął do organu w dniu [...] maja 2022r. wyznaczając tym samym początek biegu terminu dla ustawowo określonego 14-dniowego terminu. W myśl bowiem art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. A zatem termin na rozpatrzenie wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2022r., upływał z dniem [...] czerwca 2022r. Z analizy akt sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 2022r. zostało przesłane na adres e-mail skarżącego [...]@wp.pl. pismo datowane na dzień [...] czerwca 2022r., stanowiące odpowiedź organu na wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2022r. (k.16-17 akt sądowych). Co prawda organ udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z jednodniowym opóźnieniem o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jednakże uczynił to jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, co nastąpiło w dniu [...] czerwca 2022r. W konsekwencji na gruncie u.d.i.p. w kontrolowanej sprawie nie można uznać, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności skoro udostępnił wnioskowaną informację we właściwej formie, pomimo jednodniowego uchybienia terminu. 7. Odnosząc się stanowiska skarżącego, który w skardze jak również w piśmie z dnia [...] września 2022r. wskazuje, że nie otrzymał odpowiedzi na wniosek z dnia [...] maja 2022r. wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że ryzyko nieodebrania czy też nieodczytania przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, skierowanego na oficjalnie podany adres poczty elektronicznej organu, obciąża ten organ, a nie skarżącego (por. np. postanowienie z dnia 18 listopada 2015r., sygn. akt I OSK 2897/15; wyrok z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2589/15). Odmienne zapatrywanie sprawiałoby bowiem, że w praktyce prawo do wnioskowania o informację publiczną za pomocą poczty elektronicznej byłoby iluzoryczne, a jego skuteczność zależna byłaby od arbitralnej woli organu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2113/15; z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2154/16; z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 61/17; z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 613/17; postanowienie z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt I OSK 1777/17). Wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (por. wyrok NSA z 16 września 2016 r. I OSK 1924/16). Zdaniem Sądu powyższe oceny odnosić należy nie tylko do organu, ale również do wnioskodawcy żądającego udzielenia mu informacji publicznej. Analogicznie do zaprezentowanego wyżej stanowiska, w ocenie Sądu, uznać należy, że skoro odpowiedź na wniosek została prawidłowo wysłana przez zobowiązany organ na adres podany przez skarżącego we wniosku, to ewentualne jej nieodebranie nie powoduje dla organu ujemnych skutków w postaci uznania braku udzielenia odpowiedzi na wniosek. W rozpoznawanej sprawie, Sąd stwierdził, że przedłożony wydruk z poczty elektronicznej organu stanowi dowód rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2022 r. i przesłania żądanej informacji publicznej na prawidłowy adres. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.