I SA/Wa 1926/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku na pokrycie strat powstałych w wyniku powodzi postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] uchyliło decyzję Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] odmawiającą przyznania T.Z. zasiłku celowego – w ramach dotacji do [...] złotych – z pomocy społecznej na pokrycie strat powstałych w wyniku powodzi w [...] roku. W dniu [...] września 2011 r. (data stempla pocztowego), T.Z. zaskarżył korzystną dla siebie decyzję SKO w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skarżący, otrzymał w dniu [...] sierpnia 2011 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upływał w dniu [...] sierpnia 2011r. i najdalej w tej dacie skarżący winien nadać skargę w urzędzie pocztowym lub złożyć ją bezpośrednio w kancelarii organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Nadanie skargi dopiero w dniu [...] września 2011 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.