Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

SA/Sz 135/02

Sądy administracyjne2004-02-24
Sygnatura
SA/Sz 135/02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-02-24
Rodzaj
Wyrok WSA w Szczecinie

Sędziowie

Arkadiusz WindakElżbieta MakowskaMarzena Kowalewska

Treść orzeczenia

SENTENCJA 1 Sygn. akt SA/Sz 135/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2004r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. Nr[...] II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych 2 UZASADNIENIE 2 Sygn. akt SA/Sz 135/02 UZASADNIENIE Starosta decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art 6 pkt 6 lit. b, art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 104 Kpa. - odmówił C. K. prawa do świadczenia [...]. Starosta ustalił, jak wynika to z uzasadnienia decyzji, że strona jest osobą [...] od dnia [...] r., aktualnie ma [...] lata, w [...] przepracowała ponad [...] lat. Powiat [...], zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia [...]. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych wysokim [...], został zaliczony do powiatów zagrożonych takim [...]. Organ stwierdził jednak, powołując się na treść uchwalonego ustawą z dnia [...]r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 122, poz. 1323) art. 37k ust.9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, że strona nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu tj. w dniu 1 stycznia 1995 r. nie osiągnęła wieku [...] lat (miała [...] lat). W odwołaniu od powyższej decyzji C. K. podniosła, że czuje się pokrzywdzona decyzją ponieważ spełnia warunki do nabycia prawa do zasiłku [...] ( ma [...] lata, w gospodarstwie rolnym przepracowała ponad [...] lat) i nie rozumie dlaczego przy interpretacji znowelizowanej , obowiązującej od 18 września ustawy "cofa się do ustawy z 1995 r." Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art.37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, ze strona wniosła o przyznanie prawa do świadczenia [...] na podstawie art. 37k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu nadanym przez art.1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa ( Dz. U. Nr 122, poz. 1323 ). Po przytoczeniu treści tego przepisu organ odwoławczy stwierdził, że ponieważ ustawa z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu weszła w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., to warunkiem przyznania świadczenia jest ukończenie przez stronę w tym dniu wymaganego wieku. Tymczasem bezsporne jest, że C. K. jako urodzona w dniu [...]r. tego warunku nie spełnia. 3 Sygn. akt SA/Sz 135/02 W skardze wniesionej w dniu [...]r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego , C. K. podniosła, że nie może pogodzić się z decyzją Wojewody, spełnia bowiem ustawowe warunki do przyznania Jej prawa do zasiłku [...] i przytoczyła argumenty podobne jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wojewoda w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny z ważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.). Przepis ten został wprowadzony ustawą z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o gospodarowaniu nieruchomości rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 122 poz. 1323), która weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 7 listopada 2001 r. (art. 3 tej ustawy). Zgodnie z art. 37 ust 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy: 1. osiągnął wiek 50 lat - kobieta i 55 - mężczyzna, 2. pracował w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej najmniej 10 lat, 3. zamieszkuje w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Natomiast stosownie do art. 37 I ust. 2 a w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, spełniającej warunki, o których mowa wart. 37 k ust. 9, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla miejsca zamieszkania. Pogląd organów orzekających, że warunki o których mowa wart. 37k ust. 9 winny być spełnione w dniu 1,01.1995r. tj. w dniu wejścia w życie ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest - zdaniem Sądu - błędny, bowiem przepis art. 37 ust. 9 ustawy obowiązuje od dnia [...] r. a zatem na ten dzień należało ustalać uprawnienia skarżącej do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. nie zawiera przepisów przejściowych, które uzasadniałyby stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie rozważył, czy skarżąca spełnia przesłanki określone wart. 37 k ust. 9, powyższej ustawy, a jedynie ograniczył się do 4 Sygn. akt SA/Sz 135/02 stwierdzenia, że skarżąca na dzień [...]. nie ukończyła [...] lat. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ orzekający winien ustalić, czy skarżąca spełnia łącznie wymogi przewidziane przepisem art. 37 ust. 9 w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia [...] r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...). Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/.