II GZ 315/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 831/18 w zakresie odmowy uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 831/18 w sprawie ze skargi G. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 stycznia 2020 r., odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 831/18 w sprawie ze skargi G. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych. Sąd I wskazał, że skarżąca, pismem z dnia 5 grudnia 2019 r. wniosła o uzupełnienie przywołanego wyroku z dnia 29 października 2019 r., którym oddalono jej skargę na wymienioną uchwałę, poprzez dopisanie w punkcie 2 sentencji orzeczenia uchylającego uchwałę Prezydium NRA z [...] marca 2018 r. w całości oraz w punkcie 3 sentencji orzeczenia uchylającego uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach z dnia [...] listopada 2016 r. o zawieszeniu adwokata G. G. w całości. Sąd I instancji wskazując na treść art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że wniosek skarżącej zawierał żądanie uwzględnienia jej skargi w sytuacji gdy wyrok z dnia 29 października 2019 r., na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił w całości. W takim stanie sprawy, w ocenie Sądu I instancji, nie zachodziła sytuacja, o jakiej mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., która obligowałaby do uzupełnienia, w żądany przez skarżącą sposób, wyroku z 29 października 2019 r. G. K., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o zmianę postanowienia poprzez uzupełnienie wyroku zgodnie z wnioskiem i uchylenie uchwały Prezydium NRA z [...] marca 2018 r. oraz uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach z dnia [...] listopada 2016 r., ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Konstrukcja powołanej regulacji w sposób klarowny wskazuje, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: gdy sąd nie orzekł o całości skargi i jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Idąc za literaturą przedmiotu w zakresie omawianego przepisu, wskazać należy, że "W tym pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. Przykładowo, jeżeli skarga zawierała żądanie objęcia zaskarżeniem również decyzji organu pierwszej instancji, pominięcie tego żądania w wyroku uzasadnia wniosek o jego uzupełnienie. Gdyby natomiast strona takiego żądania w skardze nie zawarła, brak rozstrzygnięcia w tym zakresie może być kwestionowany wyłącznie w drodze odpowiedniego środka odwoławczego. Wywód ten odnosi się także do innych aktów lub czynności podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, o których mowa w art. 135 p.p.s.a. W drugim przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Przykładowo, strona może w przedstawionych okolicznościach żądać uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie, oparte na przepisie art. 152 p.p.s.a., że zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane". (por. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Opublikowano: LEX/el. 2019). W świetle powyższego za prawidłową uznać należy ocenę żądania skarżącej, jakiej dokonał Sąd I instancji. Żądanie uzupełnienia wyroku oddalającego skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2018 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu adwokata w czynnościach zawodowych, poprzez zamieszczenie dwóch dodatkowych orzeczeń, które w zamyśle strony miałyby prowadzić do uchylenia wymienionej uchwały jak i poprzedzającej ją uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach z dnia [...] listopada 2016 r., nie mieści się w ramach uzupełnienia, określonych art. 157 § 1 p.p.s.a., a wręcz stoi w sprzeczności z tym przepisem. Żądanie skarżącej w swoje istocie zmierza do podważenia całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., a więc kontroli, jaką ten Sąd przeprowadził w odniesieniu do wymienionych aktów organów adwokatury. Tryb weryfikacji orzeczeń sądów administracyjnych rozpoznających sprawy w pierwszej instancji przewidziany został przepisami o skardze kasacyjnej i z tego trybu skarżąca powinna skorzystać nie zgadzając się z oceną prawidłowości dokonaną przywołanym wyrokiem z dnia 29 października 2019 r. Mając powyższe na uwadze, uznając objęte zażaleniem postanowienie Sądu I instancji, za prawidłowe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.