I SA/Łd 1432/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej przez R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] w sprawie ze skargi R.K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE R. K. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W dniu [...] r. Sąd wydał wyrok, mocą którego oddalił skargę. Na powyższy wyrok pismem nadanym w dniu [...] r. R. K. wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia [...] r., Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Pomimo wezwań skarżący nie udzielił przyznanej z urzędu adwokat M. U.-A. pełnomocnictwa do reprezentowania go w niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga kasacyjna przysługuje od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego lub postanowienia tego sądu kończącego postępowanie w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W myśl natomiast art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie, postanowieniem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a., ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa procesowego przez stronę. Staje się on pełnomocnikiem strony dopiero z chwilą udzielenia mu stosownego umocowania (art. 36 ustawy). Udzielenie pełnomocnictwa jest skuteczne między stronami do czasu jego wypowiedzenia. Bezspornym jest, że R. K. nie upoważnił adwokat M. U.-A. do prowadzenia niniejszej sprawy. Prawo do rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji jest prawem podmiotowym stron postępowania, którym pozostawiono decyzję o skorzystaniu lub nieskorzystaniu z tego prawa. Jednakże stosownie do treści art. 175 i 176 powołanej wyżej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, oraz musi czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Przez pojęcie "sporządzenie skargi" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie przez podmioty uprawnione do jej sporządzenia, a więc adwokatów i radców prawnych we wszystkich sprawach, pod rygorem odrzucenia skargi. Z analizowanego przepisu wynika, iż przymus adwokacki, wprowadzony komentowanym przepisem wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez stronę. W rozpoznawanej sprawie skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną, uchybiając tym samym obowiązkowi sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.