II FSK 576/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia del. WSA Alina Rzepecka, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 588/19 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 maja 2019 r., [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 27 listopada 2019 r., I SA/Łd 588/19, w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 27 maja 2019 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 lutego 2019 r. 2. Pełnomocnik organu podatkowego wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: "o.p."), przez błędne przyjęcie, że art. 201 § 1 pkt 2 o.p. nie ma zastosowania w sprawie, w sytuacji gdy zawieszenie postępowania podatkowego jest w pełni uzasadnione z uwagi na toczące się postępowanie karne wobec A.B. - małżonka skarżącego, a okoliczność ta mogła mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie organu spełnione zostały przesłanki warunkujące zastosowanie w sprawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Natomiast w trybie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. organ podatkowy zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 145 § 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f."), w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 o.p., przez niezastosowanie w sprawie art. 201 § 1 pkt 2 op., w sytuacji gdy w sprawie istniały podstawy prawne do zastosowania tego przepisu z uwagi na toczące się postępowanie karne wobec A. B. - małżonka skarżącego, a ustalenia tego postępowania pozostawały w ścisłej relacji z ustaleniami organu czynionymi na potrzeby postępowania podatkowego w zakresie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. W konsekwencji powyższych naruszeń WSA w Łodzi niezasadnie, z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a, uchylił zaskarżone postanowienie, zamiast na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalić skargę podatnika. Wskazane naruszenia mają istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż ocena prawna wyrażona w zaskarżonym wyroku jest wiążąca. Oznacza to, że organy podatkowe ponownie badając sprawę muszą uwzględnić wskazane przez Sąd przepisy, które mają zastosowanie w tej sprawie, a także sposób ich interpretacji. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. 3. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Z przepisu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. wynika, że zawieszenie postępowania podatkowego jest konieczne jeśli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Jak słusznie zauważył w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji kluczowe w tym przepisie jest słowo: "uzależnione". Dokonując wykładni ww. przepisu organ podatkowy prawidłowo przyjął, że związek pomiędzy jednym, a drugim postępowaniem powinien polegać na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu prejudycjalnym, stanowi obligatoryjną podstawę załatwienia sprawy w postępowaniu głównym. Odnosząc tak rozumiany przepis do stanu faktycznego sprawy, organ podatkowy nie przedstawił jednak przekonujących argumentów świadczących o tym, że rozpatrzenie sprawy ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów jest uzależnione od wyniku postępowania karnego toczącego się z udziałem męża skarżącej, a dotyczącego złożenia fałszywych oświadczeń o stanie majątkowym (akt oskarżenia z 14 maja 2018 r. sygn. akt [...]). Organ podatkowy stwierdził, że wyrok sądu karnego będzie miał "bezpośrednie przełożenie na rozstrzygnięcie organu podatkowego", co jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie jest tożsame z uzależnieniem rozstrzygnięcia w postępowaniu podatkowym od orzeczenia sądu karnego. Obowiązujące bowiem przepisy regulujące postępowanie podatkowe w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, ani wynikający z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia stan faktyczny nie wskazują, że między postępowaniem karnym, a postępowaniem podatkowym zachodzi tego rodzaju relacja, że wynik postępowania podatkowego jest uzależniony od rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 lutego 2019 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.