I OZ 907/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w pkt 2 wyroku z dnia 31 maja 2006r., sygn. akt II SA/Kr 342/06 oddalające wniosek A. C. o zwrot kosztów w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie żądania wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: uchylić pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2006r., sygn. akt II SA/Kr 342/06 i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 31 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie żądania wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. W 2 punkcie tego orzeczenia Sąd oddalił wniosek skarżącego o zwrot kosztów, wskazując, że strona była reprezentowana przez adwokata, a jej osobiste stawiennictwo na rozprawie nie było obowiązkowe. Sąd pokreślił także, iż w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. W dniu 14 sierpnia 2006r. wskazanemu wyrokowi nadano klauzulę prawomocności. W dniu 25 września 2006r. A. C. złożył zażalenie na postanowienie Sądu zawarte w powołanym wyroku, odmawiające mu zwrotu kosztów, wskazując, że nie ma kontaktu ze swym pełnomocnikiem wyznaczonym z urzędu i dlatego musiał przyjechać na rozprawę osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2006r., sygn. akt II SA/Kr 342/06 odrzucił powyższe zażalenie, wskazując, że zgodnie z 194 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Sąd zaznaczył, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2006r., podczas, gdy zażalenie zostało złożone w dniu 25 września 2006r. Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, wskazując, że z przyczyn leżących po stronie Sądu pierwszej instancji, w postępowaniu wytworzył się swoisty dualizm w postaci jednoczesnej oceny tej samej sytuacji procesowej w odmienny sposób. Nie wiadomo bowiem, jak Sąd pierwszej instancji ocenił wypowiedziane przez skarżącego na rozprawie pełnomocnictwo dla ustanowionego pełnomocnika z urzędu. Najpierw bowiem Sąd uznał, że A. C. występuje w sprawie poprzez ustanowionego pełnomocnika z urzędu, a w kolejnej czynności – wprost przeciwnie. Sąd bowiem odpis wyroku z dnia 31 maja 2006r. doręczył pełnomocnikowi (co świadczy, że uznał, iż strona działa przez pełnomocnika), natomiast odpis zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczył skarżącemu osobiście (co świadczy, iż uznał, że strona działa w sprawie samodzielnie). W ocenie Sądu taka sytuacja jest niedopuszczalna. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał Sądowi pierwszej instancji, aby rozpoznając sprawę ponownie ustalił sposób reprezentacji skarżącego w niniejszym postępowaniu, bowiem jest to kwestia niezbędna do przeprowadzenia prawidłowej oceny terminowości złożonego zażalenia z dnia 25 września 2006r. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarżący występował w niniejszej sprawie osobiście, w związku z czym uznano, że zażalenie wniesione przez A. C. na postanowienie tegoż Sądu, a zawarte w wyroku z dnia 31 maja 2006r., sygn. akt II SA/Kr 342/06, dotyczące oddalenia wniosku o zwrot kosztów, zostało złożone w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W niniejszej sprawie, na skutek wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że A. C. działał w sprawie osobiście, bez pełnomocnika, w związku z czym stwierdzić należy, że przysługuje mu zwrot poniesionych kosztów postępowania, po uprzednim wezwaniu strony do udokumentowania tychże wydatków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.