I SA/Ol 644/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na uchwałę Rady Powiatu z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez podmioty niepubliczne postanawia : odrzucić skargę UZASADNIENIE Rada Powiatu, na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1592 ze zm. cyt. dalej jako u.s.p.) oraz art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy z 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r., nr 256, poz. 2572 ze zm.), podjęła w dniu 29 czerwca 2009r. uchwałę nr "[...]" w sprawie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez podmioty niepubliczne na terenie powiatu działdowskiego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Uchwała została doręczona J. D. – prowadzącej "[...]" Centrum Edukacyjne w "[...]. J. D. pismem z dnia 13 lipca 2009r. wezwała Starostwo Powiatowe do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ograniczeniu wysokości wypłacanej dotacji do liczby słuchaczy wykazanych w sprawozdaniu potwierdzonym w Systemie Informacji Oświatowej. W odpowiedzi Rada Powiatu uznała zarzuty podniesione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa za bezzasadne i nie naruszające interesu prawnego lub uprawnienia strony w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p.. Skargą z dnia 31 lipca 2009r. J. D. zaskarżyła wyżej opisaną uchwałę Rady Powiatu. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały, której zarzuciła niezgodność § 2 pkt 4 w zw. z § 3 pkt 13 z art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty poprzez ograniczenie wysokości wypłacanej dotacji do liczby słuchaczy wykazanych w sprawozdaniu potwierdzonym w Systemie Informacji Oświatowej. Zdaniem skarżącej, Rada Powiatu utożsamiła pojęcie planowanej liczby uczniów z liczbą wskazaną w Systemie Informacji Oświatowej, co jest błędne ponieważ wartości te nie mają charakteru tożsamego. Dane zawarte w systemie informacji oświatowej odnoszą się do faktycznej liczby słuchaczy na dzień sporządzenia sprawozdania, zaś planowana liczba uczniów obejmuje uczniów zapisanych w dniu przygotowania zestawienia powiększona o planowany wzrost słuchaczy w czasie trwania roku szkolnego (głównie od września). Rozbieżność ta, w ocenie skarżącej, doprowadzi do obniżenia należnej dotacji. Dotacja nie będzie bowiem wypłacana na słuchaczy, którzy podjęli naukę po dniu przygotowania tego zestawienia co jest sprzeczne z art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Podniosła, iż żaden z przepisów ustawy o systemie oświaty nie odnosi się do Systemu Informacji Oświatowej oraz zgłoszonej w tym sprawozdaniu liczby słuchaczy. Wysokość dotacji ustalana jest wyłącznie na podstawie deklaracji liczby słuchaczy przedłożonej starostwu do dnia 30 września, weryfikowanej następnie poprzez faktyczną liczbę słuchaczy szkoły. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie wobec nie wykazania interesu prawnego skarżącej, ewentualnie o oddalenie podtrzymując prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podstawę prawną skargi J. D. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Powiatu nr "[...]" z dnia 29 czerwca 2009 r. stanowi art. 87 ust. 1 u.s.p., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl tego przepisu o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady powiatu decydują następujące elementy: zachowanie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwaloną uchwałą. Wniesienie skargi w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. jest zatem dopuszczalne, jeżeli skarżący działa w przekonaniu, iż został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie i na ten interes prawny lub uprawnienie się powołuje. Nadto elementem tym jest także wniesienie skargi w ustawowym terminie, co wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.). Sąd zauważa, iż inaczej niż w postępowaniu administracyjnym - w postępowaniu sądowoadministracyjnym - interes prawny musi być oparty nie tylko o przepisy prawa materialnego, ale także o przepisy prawa procesowego (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 208 r. sygn. akt II OSK 221/07 LEX nr 490160). Tym samym ze skargą może wystąpić tylko ten podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, i gdy wykaże, że zaskarżone do sądu rozstrzygnięcie dotyczy jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są z jednej strony - organ administracji publicznej, z drugiej - indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 198/06 Lex 2833599). Innymi słowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym z art. 87 ust. 1 u.s.p. wnoszący skargę musi się wykazać nie tylko interesem prawnym lub uprawnieniem, ale jednoczesnym naruszeniem tego interesu lub uprawnienia. Przy czym musi mieć charakter rzeczywistego naruszenia prawa, dającego się wykazać w dacie wnoszenia skargi. Nie może to być naruszenie prawa hipotetyczne, potencjalne, do którego dojść nie musi. Takie też stanowisko wyrażone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009r., sygn. akt II OSK 1715/08, w którym to Sąd stwierdził, że : "osoba skarżąca musi wykazać naruszenie jej interesu prawnego polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją (nie zaś sytuacją faktyczną)". Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę (zarządzenie) organu gminy otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. Stąd osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty dotacje dla niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 50 % ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczną szkołę poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Stosownie do zaskarżonego § 2 pkt 4 uchwały bazą do ustalenia stawki dla szkoły na kolejny rok budżetowy będzie planowana liczba uczniów zgłoszona organowi dotującemu do 30 września poprzedzającego roku udzielana dotacja potwierdzona w Systemie Informacji Oświatowej. Zgodnie zaś z § 3 pkt 13 uchwały kwoty dotacji nie mogą być przekazywane w wysokości wyższej niż odpowiadającej planowanej liczbie uczniów, o których mowa w § 2 ust. 1, 2 i 4. Zdaniem Sądu w tak ukształtowanym stanie prawnym brak jest przepisu, z którego J. D. mogłaby wywodzić swój interes prawny w przedmiotowej sprawie. W szczególności nie jest nim art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, z którego wynika wysokość udzielanych dotacji dla szkół niepublicznych oraz tryb ich przyznawania, w tym wyraźnie zakreślony termin przedłożenia planowanej liczby uczniów. Treść tego przepisu uzasadnia bowiem istnienie po stronie prowadzącej niepubliczną szkołę jedynie interesu faktycznego, który to interes należy odróżnić od interesu prawnego. Skarżąca jest zainteresowana wyłącznie pobraniem ewentualnych dotacji związanych z nadprogramową (nieplanowaną), liczbą słuchaczy tj. zapisanych po 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji. Ma zatem interes majątkowy, który, zdaniem Sądu, nie jest interesem prawnym. Interes majątkowy prowadzącej niepubliczną placówkę szkoleniową jest związany z zamiarem powiększenia należności finansowej w postaci zwiększenia ilości dotacji na ewentualnych uczniów zapisanych po dniu 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, tj. po terminie ściśle zakreślonym przez ustawodawcę. Okoliczność, iż planowana (a nie faktyczna) liczba uczniów ma zostać potwierdzona w Systemie Informacji Oświatowej nie rodzi po stronie skarżącej interesu prawnego w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p. Skarżąca nie wykazała zatem w czym tkwi naruszenie jej interesu prawnego jako osoby prowadzącej - w kontekście uprawnień wynikających z przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, wykazała jedynie, istnienie interesu faktycznego. Z uwagi na brak interesu prawnego J. D. nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.