I FPP 3/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Barbara Wasilewska (spr.) Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędzia WSA (del.) Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi T. P. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 15 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga T. P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga ta dotyczy postępowania wpadkowego w przedmiocie kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach zakończonego prawomocnym wyrokiem tegoż Sądu z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt I SA/Ke 292/07. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że pismem z dnia 10 sierpnia 2009 r. została ponownie poinformowana przez Sąd o oddaleniu jej wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów. Skarżący wskazał, że w wyroku jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania podano art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. Dlatego też zwrócił się on do Izby Celnej o zwrot kosztów przez siebie wyliczonych. Kiedy Izba odmówiła, skarżący wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, który przekroczył bez swej winy. Ponieważ od wydania wyroku upłynęły prawie dwa lata, skarżący uważa, że nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wskutek opóźnień i błędnych decyzji procesowych, co uzasadnia żądanie kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Jak stanowi art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) – dalej ustawa o przewlekłości postępowania – strona może wnieść taką skargę, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla jej rozstrzygnięcia (...). Dla oceny, czy przewlekłość postępowania zachodzi, należy natomiast zbadać w szczególności terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, w tym zwłaszcza strony, która przewlekłość postępowania zarzuca. W związku z wnioskiem skarżącego z 29 sierpnia 2007 r. dotyczącym naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007 r. (sygn. akt I FPP 9/07) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt I SA/Ke 292/07, nastąpiła przewlekłość postępowania i przyznał skarżącemu sumę pieniężną w kwocie 300 zł. W związku z tym obecnie przedmiotem rozważań może być tylko postępowanie prowadzone w tej sprawie po 4 grudnia 2007 r. i to po zwrocie akt sprawy do Sądu pierwszej instancji. W dniu 13 grudnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, który 14 grudnia 2007 r. zarządził wypłacenie skarżącemu kwoty 300 zł od Skarbu Państwa na podstawie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie 18 grudnia 2007 r. zarządził zwrot akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia organowi administracji. W konsekwencji wyżej opisanego postępowania wystąpiły następujące okoliczności: - 18 grudnia 2007 r. T. P. skierował do Sądu pismo, w którym kwestionował wysokość orzeczonych kosztów sądowych i wyjaśnił, że dnia poprzedniego Izba Celna w K. odmówiła mu zwrotu kosztów ponad kwotę 100 zł; - zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2008 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne; - postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. odrzucono zażalenie z dnia 18 grudnia 2007 r. jako spóźnione (doręczono skarżącemu 17 stycznia 2008 r.) - 30 czerwca 2008 r. skarżący ponownie skierował do Sądu pismo zatytułowane zażaleniem, w którym kwestionował wysokość zasądzonych mu kosztów postępowania głównego; - zarządzeniem z dnia 4 lipca 2008 r. przewodniczący wydziału nakazał pismo to potraktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie. Polecił także wezwać skarżącego do uzupełnienia tegoż wniosku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (wykonano tego samego dnia błędnie kierując do P. P.; 18 lipca 2008 r. wysłano prawidłowe wezwanie); - 22 lipca 2008 r. skarżący skierował do Sądu odpowiedź; - postanowieniem z 31 lipca 2008 r. wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony z uwagi na uchybienie siedmiodniowego terminu; - 12 sierpnia 2008 r. skarżący złożył zażalenie się na powyższe postanowienie; - 22 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia, w tym wpisu; - skarżący pismem z dnia 3 września 2008 r. wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu; przewodniczący zarządzeniem z dnia 11 września uchylił poprzednie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu; - pismem z dnia 15 września 2008 r. akta sprawy wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 31 lipca 2008 r. wysłane zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 20 listopada 2008 r. zwrócił zażalenie celem uzupełnienia należnego wpisu; - 4 grudnia 2008 r. przewodniczący wydziału zarządził wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu; skarżący prowadząc polemikę z Naczelnym Sądem Administracyjnym jednocześnie złożył 24 grudnia 2008 r. zażalenie na zarządzenie z 4 grudnia 2008 r. oraz wniosek o stwierdzenie przewlekłości postępowania wpadkowego. Zażalenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. (sygn. akt I FZ 11/09). Akta sprawy wróciły do Sądu pierwszej instancji 6 kwietnia 2009 r. - 7 kwietnia 2009 r. zarządzono ponowne wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 31 lipca 2008 r. - od 14 kwietnia 2009 r. do 8 czerwca 2009 r. akta sprawy znajdowały się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku ze skargą na przewlekłość; także w tym postępowaniu skarżący prowadził polemikę z Sądem co do obowiązku uiszczenia stosownego wpisu, co skutkowało odrzuceniem skargi mocą postanowienia z dnia 5 czerwca 2009 r. - zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2009 r. sprawa została skierowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach na posiedzenie niejawne celem rozpoznania zażalenia na postanowienie z dnia 31 lipca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia z powodu nieuiszczenia wpisu, a które to zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek strony o uzupełnienie wyroku z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 września 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 292/07. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu wraz z uzasadnieniem i pouczeniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. (potwierdzenie doręczenia z dnia 12 sierpnia 2009 r.). Z przedstawionego wyżej przebiegu postępowania wpadkowego niezbicie wynika, że w postępowaniu Sądu pierwszej instancji nie ma przewlekłości. Wszelkie czynności w sprawie były podejmowane szybko, niezwłocznie po poprzedzających, wymagających reakcji działaniach skarżącego, bądź Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę, że postępowanie wpadkowe w kwestii kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji trwało długo, jednakże było to spowodowane co do zasady działaniem samego skarżącego, który kwestionował decyzje Sądu pierwszej i drugiej instancji podejmowane w tej sprawie. Polemizował z Sądami obu instancji w zakresie konieczności uiszczenia wpisu sądowego (od zażalenia czy od skargi na przewlekłość postępowania), a składane przez skarżącego pisma i środki odwoławcze przedłużyły sporne postępowanie w sposób znaczący. Należy także zwrócić uwagę na okres 5 miesięcy bezczynności skarżącego w postępowaniu między doręczeniem postanowienia z dnia 14 stycznia 2008 r. a jego pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. Powyższe okoliczności niezbicie dowodzą, że czas trwania spornego postępowania nie był nadmierny z powodu zaniedbań terminowych czy też błędów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. To powoduje, że skargę jako niezasadną należało oddalić w oparciu o art. 12 ust. 1 ustawy o przewlekłości postępowania.