II SA/Lu 106/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 18 listopada 2023 r. znak: IF-I.7821.20.2022.HP w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE H. P. – reprezentowana przez swoją córkę R. P., powołującą się w treści skargi na pełnomocnictwo notarialne – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 18 listopada 2023 r., znak: IF-I.7821.20.2022.HP, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Lubelskiego z dnia 15 lipca 2022 r., nr 1121/22, znak: AB.6740.565.2022.JW, w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi gminnej nr [...] w P. wraz z budową oświetlenia drogowego". W związku z tym, że do skargi nie dołączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą R. P., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lutego 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi w powyższym zakresie, tj. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono R. P. w dniu 9 lutego 2022 r. (potwierdzenie odbioru – k. 36). W odpowiedzi na wezwanie R. P. w zakreślonym terminie nadesłała kopię aktu notarialnego pełnomocnictwa z dnia 16 lutego 2022 r. Rep. A nr [...], której zgodność z oryginałem potwierdziła samodzielnie (k. 40). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym podstawą działania za stronę innej osoby jest pełnomocnictwo udzielone w przewidzianej prawem formie. Niezależnie od tego, czy pełnomocnikiem jest podmiot profesjonalny, czy inna osoba wskazana w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. (np. zstępny skarżącego), w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. W przypadku, gdy skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, złożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, staje się zatem wymogiem formalnym skargi. Potwierdza to treść art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie R. P. podpisała i wniosła skargę w imieniu skarżącej H. P., jednakże nie zachowała opisanego wyżej wymogu formalnego skargi, albowiem nie dołączyła do skargi stosownego pełnomocnictwa potwierdzającego jej umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Konieczne było zatem wezwanie pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi w powyższym zakresie. Wezwanie takie doręczono R. P. prawidłowo w dniu 9 lutego 2023 r., co oznacza, że termin do jego wykonania upływał z dniem 16 lutego 2023 r. Podkreślić należy, że w treści wezwania wyraźnie wskazano, że przedmiotem nałożonego obowiązku jest złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej, a także, że wymagane pełnomocnictwo obejmować winno umocowanie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (k. 30). Wprawdzie R. P. w zakreślonym terminie odpowiedziała na wezwanie Sądu, jednak nie wykonała nałożonego obowiązku z sposób prawidłowy (zgodny z treścią wezwania). W odpowiedzi na wezwanie nadesłała bowiem kopię aktu notarialnego pełnomocnictwa udzielonego jej przez skarżącą, które to pełnomocnictwo nie obejmuje umocowania do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ponadto zobowiązana nadesłaną kopię pełnomocnictwa uwierzytelniła samodzielnie, podczas gdy z akt sprawy nie wynika, by wykonywała ona zawód adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego lub doradcy podatkowego, a tym samym by należała do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego uwierzytelnienia odpisu udzielonego im pełnomocnictwa, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji uznać należy, że R. P. nie potwierdziła stosownym pełnomocnictwem umocowania do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, zaś termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie upłynął z dniem 16 lutego 2023 r. bezskutecznie. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić końcowo należy, że w sprawie, w której skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, w przypadku nieusunięcia przez tego pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, skarga podlega odrzuceniu, natomiast sąd I instancji nie jest zobowiązany do wzywania skarżącej do podpisania skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22, z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 613/22, z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II OZ 554/22, z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 694/22, z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. II OZ 436/22; wyroki NSA: z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2299/21). W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych wcześniej przepisów art. 37 § 1, art. 46 § 3 i art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., brak jest przy tym podstaw, by różnicować skutki niewykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa w zależności od tego, czy w sprawie w roli pełnomocnika występuje podmiot profesjonalny, czy też inna osoba wskazana w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.