VIII SA/Wa 919/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i G. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty należności podatkowych postanawia : odrzucić skargę G. J. UZASADNIENIE Pismem z [...] sierpnia 2010 r. A. J. i G. J. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty należności podatkowych. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "u.p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135). Zarówno zaskarżona w sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2010 r., jak i poprzedzającą ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] stycznia 2010 r., dotyczą A. J.. Nie dotyczą zaś G. J. (dalej: "skarżący"). A zatem, należy uznać, iż nie rodzą one dla skarżącego żadnych skutków prawnych ani uprawnień. W ocenie Sądu, brak jest w tej sytuacji podstaw do wniosku, iż skarżący posiada interes prawny do kwestionowania zaskarżonej decyzji w drodze wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 50 § 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.