II SA/Ke 764/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym. sprawy ze skargi A.K. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia zgłoszenia kandydata na ławnika bez biegu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Miejska w S. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 162 § 10 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych stwierdziła, że w zgłoszeniu A.K. na ławnika do Sądu Okręgowego, złożonym przez Stowarzyszenie "A." w dniu 30 czerwca 2011r. brak jest wymaganej liczby podpisów osób uprawnionych do reprezentowania stowarzyszenia i w związku z tym ponieważ zgłoszenie kandydata nie spełnia wymogów formalnych postanowiła pozostawić je bez dalszego biegu. W skardze na tę uchwałę A.K. zarzuciła, że nie zna statutu stowarzyszenia, które ją zgłosiło, w związku z czym nie zna sposobu jego reprezentacji, a osoba przyjmująca od niej zgłoszenie nie pouczyła jej że brakuje podpisu. Ponadto podniosła, że jej kandydaturę poparło 81 obywateli. Wskazała, że podtrzymuje swoje odwołanie z dnia 7 września 2011r. Ponieważ skarga została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, do którego wpłynęła w dniu 17 października 2011r., tego samego dnia została przekazana organowi. W dniu 16 listopada 2011r. Rada Miejska w S. przekazała skargę do Sądu wnosząc o jej odrzucenie z tego powodu, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, przez co nie wyczerpała środków zaskarżenia, o czym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Natomiast ewentualne żądanie oddalenia skargi uzasadniła tym, że ponieważ zgłoszenia dokonało Stowarzyszenie "A.", nie miało znaczenia to, że dodatkowo została dołączona lista podpisów obywateli. Odnośnie braku pouczenia przez osobę przyjmującą zgłoszenie organ wskazał, że kompetencje w tym przedmiocie przysługują wyłącznie zespołowi opiniującemu kandydatów na ławników, nie zaś pracownikowi urzędu przyjmującemu zgłoszenie, który nie ma ani obowiązku ani uprawnienia potwierdzania spełniania wymogów formalnych i ustawowych zgłoszenia w dacie ich przyjęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała podjęta przez Radę Miejską w S. stosownie do przepisu art. 162 § 10 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych ( Dz. U. Nr 98 poz. 1070 ze zm.), a więc akt organu jednostki samorządu terytorialnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r.o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. Nr 142 z 2001r. poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Uwzględniając wszystkie powołane wyżej przepisy wskazać należy, iż aby skutecznie wnieść skargę na uchwałę podjętą przez Radę Miejską w S. A.K. powinna wcześniej wezwać ten organ, a więc Radę Miejską w S. do usunięcia naruszenia. Tymczasem skarżąca zamiast wystosować stosowne wezwanie do tego organu skierowała w dniu 7 września 2011r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który to organ odwołanie to przekazał pismem z dnia 3 października 2011r. Wojewodzie, jako organowi nadzoru. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 listopada 2010r. w sprawie II OSK 2309/10 żądanie unieważnienia uchwały organu skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Zdaniem Sądu nie może budzić wątpliwości, że również skierowanie odwołania do SKO nie może zastąpić wezwania, jakie stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma obowiązek wystosować osoba zamierzająca wnieść skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez radę gminy. Skoro A.K. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wezwała Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa, oznacza to, że przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia. Dlatego też wniesiona przez nią skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.