V Kz 1261/25

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt V Kz 1261/25</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> 29 stycznia 2026 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Michał Błoński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Paulina Dzika</p> <p>pod nieobecność prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->skazanego </strong>za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 3 a)">art. 278 § 3a k.k.</a> i innych</p> <p>zażalenia skazanego</p> <p> <strong> <!-- -->na postanowienie</strong> Sądu Rejonowego w Kutnie z 7 listopada 2025 roku, w sprawie II K 646/25</p> <p> <strong> <!-- -->w przedmiocie</strong> umorzenia postępowania</p> <p> <strong> <!-- -->na podstawie</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kutnie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z 7 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w Kutnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 k.p.k.</a> umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany, który podniósł, że co prawda <br/>w sprawie nie zachodzą przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a>, jednak sąd nie rozważył możliwości, jakie dają wcześniej obowiązujące przepisy o łączeniu kar nieodbytych – w ocenie skarżącego sąd winien wziąć pod uwagę małą odległość czasową pomiędzy obydwoma czynami i rozważyć połączenie kar na zasadzie ciągłości przestępstw.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie skazanego jest w pełni zasadne i dlatego zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Celem dokonania prawidłowej oceny zaskarżonego postanowienia konieczne jest odwołanie się do przepisów prawa karnego materialnego, regulujących kwestię łączenia kar, ale nie tylko na podstawie aktualnego stanu prawnego, ale i stanów prawnych obowiązujących przed zasadniczą zmianą, tj. sprzed 24 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego biorąc pod uwagę wyłącznie wyroki wydane <br/>w sprawach II K 495/24 (wyrok z 16 grudnia 2024 roku) oraz II K 805/23 (wyrok z 20 czerwca 2024 r.) i wskazał, że w świetle brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> orzeczone kary pozbawienia wolności nie podlegają łączeniu. Konstatacja ta jest prawidłowa, bo czyn ze sprawy II K 495/24 został popełniony 8 lipca 2024 roku, a zatem po wydaniu wyroku w sprawie II K 805/23, czyli po <br/>20 czerwca 2024 roku.</p> <p>Sąd Rejonowy pominął jednak inną bardzo istotną okoliczność, która umożliwia sięgnięcie po przepisy obowiązujące uprzednio. <span class="anon-block">R. R.</span> był wielokrotnie karany <br/>w różnych reżimach prawnych, o czym świadczą dane o karalności znajdujące się w aktach sprawy, w tym był karany przed 24 czerwca 2020 roku. To zaś otwiera drogę do rozważenia sięgnięcia po stan prawny obowiązujący przed wskazaną powyżej datą. <strong> <!-- -->Drogę do rozważań <br/>w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> o możliwości zastosowania ustawy poprzednio obowiązującej otwiera fakt wydania wobec skazanego wyroku skazującego np. w 2015 r. czy w 2019 r. <br/>i to niezależnie czy kara orzeczona na podstawie tychże wyroków podlega łączeniu z uwagi na jej wykonanie</strong>. <strong> <!-- -->Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, sąd powinien, ustalając, która ustawa jest względniejsza dla sprawcy, porównać przede wszystkim i <span class="underline"> <!-- -->to w pierwszej kolejności</span>, stan normatywny z dnia orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stan normatywny z czasu uprawomocnienia się poszczególnych wyroków, ewentualnie popełnienia przestępstw, uwzględniając przepisy intertemporalne </strong>(por. wyrok SN z 19.10.2022 r., IV KK 350/22, Lex nr 3522522). Za każdym razem sąd powinien zatem najpierw ustalić, który stan normatywny czy stany normatywne mogą być w sprawie zastosowane, <strong> <!-- -->a dopiero potem badać czy i jakie ewentualnie kary podlegają łączeniu</strong>.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy bezspornym jest, że na gruncie stanu prawnego obowiązującego w okresie od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r. orzeczone kary pozbawienia wolności, które są lub będą wykonywane, podlegają łączeniu z punktu widzenia obowiązującego wówczas <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy powinien jednak sprawę <span class="anon-block">R. R.</span> potraktować jako pilną, bowiem jedną z kar odbędzie on 18 maja 2026 roku (<em> <!-- -->k. 40</em>), a pierwotnie błędna wykładnia obowiązujących przepisów nie powinna stanowić okoliczności, która przesądzi <br/>o braku warunków do wydania wyroku łącznego wskutek wykonania jednej z dwóch kar, które podlegają łączeniu.</p> <p>1. Drogę do rozważań w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> o możliwości zastosowania ustawy poprzednio obowiązującej otwiera fakt wydania wobec skazanego wyroku skazującego np. w 2015 r. czy w 2019 r. i to niezależnie czy kara orzeczona na podstawie tychże wyroków podlega łączeniu z uwagi na jej wykonanie.</p> <p>2. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, sąd powinien, ustalając, która ustawa jest względniejsza dla sprawcy, porównać przede wszystkim <br/>i <span class="underline"> <!-- -->to w pierwszej kolejności</span>, stan normatywny z dnia orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stan normatywny z czasu uprawomocnienia się poszczególnych wyroków, ewentualnie popełnienia przestępstw, uwzględniając przepisy intertemporalne.</p> <p>3. Za każdym razem sąd powinien zatem najpierw ustalić, który stan normatywny czy stany normatywne mogą być w sprawie zastosowane, a dopiero potem badać czy i jakie ewentualnie kary podlegają łączeniu.</p> </div>