II SA/Sz 347/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 347/09 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu referendarza sądowego z dnia16 lipca 2009 r. polegającą na błędnym oznaczeniu przedmiotu postępowania w ten sposób, że "zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego" zastąpić "uchybienia terminu do wniesienia zażalenia ." UZASADNIENIE Orzeczeniem referendarza sądowego z dnia 16.07.2009 r., sygn. akt II SA/Sz 347/09 odmówiono R. G. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Na skutek oczywistej omyłki doszło do błędnego określenia przedmiotu sprawy jako "w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego" Tymczasem przedmiot skargi dotyczy uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, co znajduje potwierdzenie w aktach sądowych; a w szczególności wynika z odpowiedzi organu na skargę. Stosownie do art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprostować można niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe, a także inne oczywiste omyłki. Mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 258 § 1 i § 3 w związku z art. 156 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.