II SA/Gl 941/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A. i J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]r. M.A. i J.A. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Do wykonania tego wezwania zakreślono skarżącym termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że nieusunięcie w/w braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie Ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z treści art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawnie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do wymogów formalnych skargi będącej pismem kwalifikowanym ustawodawca wprowadził wyjątek od regulacji zawartej w art. 49 § 1 Ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi zostały przesłane na podany w skardze adres i wobec nieobecności skarżących w tym miejscu były dwukrotnie awizowane (w dniu 20 i 28 sierpnia 2012 r.), o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresatów. Na skutek niepodjęcia przesyłki przez M.A. w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Tymczasem przesyłka zaadresowana do skarżącego została, na jego prośbę, ponownie doręczona na w/w adres, gdzie w dniu 6 września 2012 r. odebrał ją dorosły domownik Z.A. (vide: pismo Poczty Polskiej S.A. w W. z dnia [...] r.). W dniu [...] r. (data nadania na poczcie) skarżący przesłali na adres Sądu pismo, w którym wskazali wartość przedmiotu zaskarżenia oraz załączyli odpis skargi własnoręcznie przez nich podpisany. Skarżący uzupełnili wobec tego wymagane braki formalne skargi, lecz czynności tych dokonali po terminie. Prawidłowo dokonana przez doręczyciela podwójna awizacja (w dniu 20 i 28 sierpnia 2012 r.) przesyłek zawierających wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi i pozostawienie zawiadomienia w tym przedmiocie na drzwiach adresatów stanowiła bowiem podstawę do uznania przez Sąd skuteczności doręczeń dokonanych dla obojga skarżących z dniem 3 września 2012 r. (art. 73 § 4 Ppsa). Oznacza to, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął obojgu skarżącym w dniu 10 września 2012 r. (poniedziałek – dzień roboczy). Podkreślić wymaga, że ponowne doręczenie skarżącemu, na jego prośbę, przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w następstwie którego przesyłka ta została odebrana w dniu 6 września 2012 r. przez dorosłego domownika Z.A., nie mogło zostać uznane za skuteczne. Przepis art. 73 § 4 Ppsa, nie przywiduje bowiem wyjątku w zakresie zawartej tam regulacji dotyczącej skuteczności doręczenia przesyłki w przypadku jej prawidłowej awizacji. Tym samym w odniesieniu do skarżącego, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie rozpoczął swego biegu od dnia 6 września 2012 r., lecz od 3 września 2012 r. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi ma charakter ustawowy i nie może być przedłużony, Sąd obowiązany był odrzucić skargę M.A. i J.A., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Wymaga jednak pouczyć, że nieprawidłowe działania podejmowane przez doręczyciela nie mogą obarczać strony i nie może ona z tego powodu ponosić negatywnych konsekwencji. Mogą one zatem stanowić podstawę do wystąpienia przez stronę do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przy zachowaniu wymogów wskazanych w art. 87 Ppsa.