II GSK 473/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku E. S. i G. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. i G. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2031/08 w sprawie ze skargi E. S. i G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez koncesji postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2031/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę E. S. i G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty G. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w sprawie naliczenia opłaty eksploatacyjnej za wydobycie kopalin bez wymaganej koncesji. Decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] ustaliła w stosunku do E. S. i G. S. opłatę eksploatacyjną za wydobycie kopalin – kopaliny torfu - bez wymaganej licencji w wysokości 1.247.337,60 złotych. W punkcie drugim decyzji zakreślono 14 dniowy termin od daty uprawomocnienia się decyzji do dokonania wpłaty powyższej kwoty, odpowiednio w wysokości 40% ustalonej kwoty na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie oraz w wysokości 60% ustalonej kwoty na rzecz Urzędu Gminy P., w obrębie której położone były działki, na których prowadzono wydobycie kopalin. Skargą kasacyjną z dnia 6 kwietnia 2009 r. pełnomocnik E. S. i G. S. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Pismem z dnia 20 października 2009 r. E. S. i G. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] maja 2008 r. W uzasadnieniu wnioskodawcy powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., podnieśli, iż w niniejszej sprawie niewątpliwie w ich ocenie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków gdyż kwota nałożona decyzją Starosty G. znacznie przewyższa ich możliwości finansowe i zasoby majątkowe. Wszczęcie egzekucji spowoduje istotną zmianę zaś powrót do stanu poprzedniego będzie bardzo trudny. Wnioskodawcy podnieśli również, iż w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej zachodzi potrzeba ochrony tymczasowej gdyż ewentualne uwzględnienie skargi otworzy skarżącym drogę do skutecznego wniesienia odwołania od decyzji nakładającej opłatę eksploatacyjną. Wnioskodawcy wskazali również na okoliczność, iż Narodowy Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie na rzecz którego ustalono 40% kwoty ustalonej decyzją z dnia 26 maja 2008 r. przesłał upomnienie wskazujące, iż nieuregulowanie wpłaty w ciągu 7 dni spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego w trybie egzekucji administracyjnej, kosztami którego zostaną obciążeni skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi są wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku poza ewentualnym powtórzeniem treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazali na fakty (okoliczności), które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienia przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Podniesienie, iż kwota nałożona decyzją Starosty G. przewyższa możliwości finansowe i zasoby majątkowe skarżących natomiast wszczęcie egzekucji spowoduje istotną zmianę, a powrót do stanu poprzedniego będzie bardzo trudny bez odniesienia powyższych twierdzeń do konkretnych okoliczności jest niewystarczające do uwzględnienia wniosku. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.