III SA/Gd 509/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego [...] w przedmiocie wymiaru emerytury wojskowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę L. K. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru emerytury wojskowej. Stosownym pismem doręczonym w dniu 20 października 2010 r. skarżący został w pełni pouczony o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżącego pouczono nadto, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a złożenie skargi przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie zakreślonego 30 dniowego terminu spowoduje jej odrzucenie. Dodatkowo wskazano, że skarżący może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy, które będzie obejmowało ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu. W dniu 25 października 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że jego zdaniem, zażalenie w odróżnieniu od skargi kasacyjnej nie wymaga zastępstwa adwokackiego i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Pismo to zostało zakwalifikowane przez Sąd jako skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 14 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl. art. 173 § 1 – 2 w/w ustawy od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 – 2 w/w aktu prawnego skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Sąd zwraca uwagę, iż skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi i jego uzasadnieniem. Co ważne, w pouczeniach wskazano także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Z akt sprawy nie wynika zaś aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 w/w ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 powołanej ustawy jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie NSA w Warszawie sygn. akt FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202). Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.