IV SA/Wa 1433/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.Z., B.Z. i D.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) czerwca 2008r., nr 37 w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skarżący – A. Z., B. Z. i D. Z. – w skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) czerwca 2008r., nr (...), w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów. W uzasadnieniu wniosku strony podniosły, iż z racji tego, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, zasadne wydaje się wstrzymanie jej wykonania. Nadto, uczestniczki postępowania, tj. A. S. i A. S. – Y. wprowadziły zaskarżoną decyzję do akt sprawy I C 261/07, toczącej się z ich powództwa w Sądzie Rejonowym w G., o wydanie pasa gruntu i jest również bardzo prawdopodobne, że wyżej wymienione zrobią zły użytek z przedmiotowej decyzji także w innych licznych sprawach wszczętych z ich nadania. Przedstawione posłużenie się uczestniczek nieprawomocnym dokumentem naraża skarżących na szkodę. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże - po przekazaniu sądowi skargi - sąd może na wniosek skarżącego - na zasadzie § 3 powołanego przepisu - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków [...]. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi, albowiem takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzającą się do przedsądu. Nadto, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd - mając na względzie treść art. 61 § 3 P.p.s.a. i przedstawiony wywód – uznał, że motywacja wniosku stron skarżących - sprowadzająca się do stwierdzenia, iż istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji oraz, że wymienione uczestniczki wykorzystają decyzję do innych postępowań, zwłaszcza iż już przedłożyły ją do akt sprawy toczącej się przed sądem powszechnym, nie może prowadzić do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Po pierwsze nie tylko z tego względu, że jest zbyt ogólnikowa, ale przede wszystkim z tego powodu, iż jest wyrazem subiektywnych odczuć skarżących i niepokoju związanego z załączeniem zaskarżonej decyzji do postępowania sądowego oraz obawy przed ewentualnym jej wykorzystaniem w innych sprawach, niekoniecznie z korzyścią dla skarżących. Oznacza to, iż nie jest to argumentacja przemawiająca za uznaniem, iż niewstrzymanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również obawa skarżących - jaką wyrażają w treści skargi - co do wymuszania na nich zamurowania w budynku mieszkalnym będącym ich własnością, usytuowanym na działce nr (...), okien i skutków takiego działania, ze względu na niespełnienie – w wyniku przywrócenia 44 m2 na rzecz działki (...) – wymaganej odległości 4 metrów od granicy z sąsiednią działką jest nieuzasadniona, a zarazem nie może być poczytana jako przesłanka z art. 61 § 3 P.p.s.a. Zauważenia bowiem wymaga, iż sami skarżący załączyli do skargi postanowienie Starosty Powiatu G. z dnia (...) października 2005r., nr (...), o zawieszeniu z urzędu postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej wydaniem pozwolenia na budowę – nadbudowę opisanego powyżej budynku mieszkalnego, do czasu zakończenia postępowania sądowego dotyczącego granic nieruchomości. W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. - postanowiono jak w sentencji.