IV SA/Wa 1469/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. A. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. A. z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 ppsa wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarte we wskazanym powyżej przepisie kryterium ocenne, nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, jednak przyjąć należy, iż chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła zostać wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Powinna ona uprawdopodobnić i uzasadnić istnienie zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarcza złożenie jedynie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie skarżący, poza sformułowaniem we wniosku żądania o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, nie uzasadnił żądania. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia dokonanie przez sąd merytorycznej oceny tegoż wniosku. Mając na uwadze powyższe, na postawie w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.