II GSK 1914/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1962/12 w sprawie ze skargi "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 18 października 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1962/12, pozostawił bez rozpatrzenia skargę "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. na informację Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. I Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółka komandytowa w K. wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 r., [...]". Instytucja Zarządzająca pismem z [...] marca 2012 r. zawiadomiła spółkę o negatywnej ocenie wniosku. Spółka wniosła protest. Minister Gospodarki pismem z [...] lipca 2012 r. poinformował spółkę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosła o uchylenie informacji Ministra Gospodarki i przekazanie sprawy Instytucji Zarządzającej do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Do skargi nie załączono kompletnego dokumentu informacji Ministra Gospodarki. Minister Gospodarki w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi lub pozostawienie jej bez rozpatrzenia jako niekompletnej z powodu nieuwierzytelnienia kopii załączonej dokumentacji. WSA w W. postanowieniem z 18 października 2012 r. pozostawił skargę spółki bez rozpatrzenia. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej powoływana jako "u.z.p.p.r." wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu unormowanego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, w skrócie, "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (w tej sprawie: informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Jednocześnie, w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Pojęcie "skarga niekompletna" oznacza skargę, do której załączono niekompletną dokumentację w sprawie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca spółka nie załączyła do skargi kompletnej informacji Ministra Gospodarki o negatywnym rozpatrzeniu protestu, bowiem, oprócz innych niezbędnych dokumentów, złożyła tylko pierwszą stronę tej informacji. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca spółka wniosła do sądu skargę niekompletną i pozostawił ją bez rozpatrzenia, podkreślając końcowo, iż pojęcie "skarga niekompletna" nie jest pojęciem tożsamym z "brakami formalnymi skargi" i dlatego nie mógł zastosować art. 49 p.p.s.a. i wezwać skarżącej do uzupełnienia braków skargi. II "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółka komandytowa w K. nie zgodziła się z tym postanowieniem i skargą kasacyjną zaskarżyła je w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Wnosząca skargę kasacyjną spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30c ust. 2 i ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezastosowanie polegające na pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy strona skarżąca spełniła wszystkie wymogi ustawowe i wniosła komplet dokumentacji w sprawie umożliwiający rozpoznanie przedmiotowej sprawy i ustalenie, czy ocena wniosku została dokonana z naruszeniem prawa, zaś ewentualne wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść skarżącego, celem udzielenia ochrony beneficjentowi; II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków, co jest niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Uzasadniając zarzuty wnosząca skargę kasacyjną spółka uznała, że Sąd pierwszej instancji – w sytuacji stwierdzenia niekompletności skargi – powinien ją wezwać do uzupełnienia braków skargi, stosownie do art. 49 p.p.s.a. Nie wzywając do uzupełnienia skargi poprzez przedłożenie pełnego dokumentu informacji Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu, Sąd naruszył art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, normujący prawo do sądu. Zaprezentowany wyżej pogląd wnosząca skargę kasacyjną spółka wyprowadziła z konsekwencji prawnych wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12 (sentencja ogłoszona w Dz. U. z 12 listopada 2012 r., poz. 1237), w którym Trybunał orzekł, że art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim przewiduje, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, bez możliwości wezwania do uzupełnienia braków w dokumentacji, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Należy zaznaczyć, że do skargi kasacyjnej załączono kompletny dokument informacji Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna znajduje usprawiedliwione podstawy. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12, uznać należy, że trafny jest zarzut naruszenia art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków. Trybunał wyjaśnił, że pozostawienie skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej bez rozpatrzenia, z uwagi na niezałączenie do tego środka odwoławczego kompletnej dokumentacji, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków, narusza prawo do sądu. Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. uznano za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż niedopuszczalne jest – bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków dostrzeżonych w dokumentacji skargi – pozostawienie tej skargi bez rozpatrzenia w konsekwencji uznania jej za niekompletną. W sytuacji gdy braki formalne środka odwoławczego skutkują jego odrzuceniem ustawodawca powinien zrekompensować dotkliwość tej sankcji poprzez umożliwienie stronie usunięcia braku na wezwanie sądu. Z uwagi na fakt, że zwrot "kompletna dokumentacja" jest pojęciem niejasnym i niedookreślonym, ponieważ nie wskazano wyraźnie co składa się na kompletną dokumentację w sprawie, wymóg dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji może być uznany za nadmierny formalizm. Skoro tak, to pozostawienie bez rozpatrzenia niekompletnej skargi powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy skarżący nie uzupełni – na wezwanie sądu – w wyznaczonym terminie, braków w dokumentacji. W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji – będąc w posiadaniu niekompletnej informacji Ministra Gospodarki – nie wezwał skarżącej spółki do uzupełnienia barków formalnych skargi w tym zakresie. Takie stwierdzenie Sądu pierwszej instancji jest wadliwe, bowiem narusza wymienione w art. 45 Konstytucji RP prawo do sądu. Dlatego też zaskarżone postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia narusza prawo i podlega uchyleniu. W ponownym postępowaniu Sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę kompletne, składające się z czterech stron, pismo Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r., nr [...], będące informacją o negatywnym rozpatrzeniu wniesionego przez spółkę protestu i, mając to na uwadze, oceni czy złożona przez spółkę skarga jest kompletna, a jeżeli nie – wezwie skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonych braków, określając termin zastosowania się do wezwania. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i art. 183 § 1 p.p.s.a. oraz w związku z art. 30e u.z.p.p.r. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się na marginesie do wniosku spółki o zasądzenie kosztów należy wyjaśnić, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 23, a także dostępna w Internecie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).