III SAB/Kr 89/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 21 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 14 sierpnia 2022 r. oraz z dnia 26 sierpnia 2022 r. postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 26 sierpnia 2022 r. domagając się zobowiązania organu do niezwłocznego wydania żądanego zaświadczenia. Dodatkowo w skardze powołane zostało pismo Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 31 sierpnia 2022 r. nr PAW.L.0511.29.2022 odmawiające wydania zaświadczenia jako niedopuszczalne, ponieważ organ miał obowiązek wydać zaświadczenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek z 26 sierpnia 2022 r. został rozpatrzony, ponieważ postanowieniem z 31 sierpnia 2022 r., nr 11/2022/ZKS organ odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 5 września 2022 r. Wniosek z 26 sierpnia 2022 r. i postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia dotyczyły kwestii poświadczenia charakteru służby w oddziałach prewencji. Co do natomiast wspomnianego w skardze pisma nr PAW.L.0511.29.2022 to organ wyjaśnił, że było to postanowienie z 19 sierpnia 2022 r. odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści we wniosku skarżącego z 14 sierpnia 2022 r. Wniosek z 14 sierpnia 2022 r. i wydane w sprawie postanowienie nr 9/2022/ZAG dotyczyły zastępczego prawa do lokalu i oceny wydawanych w sprawie orzeczeń sadów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ niedopuszczalne jest zaskarżanie do sądu administracyjnego bezczynności organu po dacie zakończenia postępowania administracyjnego. Na wstępie Sąd podkreśla, że skarżący wielokrotnie wnosił skargi na bezczynność lub przewlekłość organów w sytuacji, gdy organy odmawiały wydania zaświadczeń o treści oczekiwanej przez skarżącego. Skargi te były odrzucane przez sąd administracyjny jeżeli zostały wniesione po załatwieniu sprawy administracyjnej (tj. po wydaniu postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia o żądanej treści). Zgodnie z przytaczaną w uzasadnieniu wielu wydanych w analogicznych sprawach postanowień odrzucających skargi - uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w ww. uchwale i z tych to powodów nie przedstawił ponownie tego zagadnienia odpowiedniemu składowi w trybie art. 269 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić również należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena zasadności wniesienia skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi, a zatem nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie skargi na bezczynność złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało już zakończone. Dla porządku Sąd podkreśla, że również w przypadku przewlekłości Naczelny Sąd Administracyjny 7 marca 2022 r., II OPS 1/21 podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów, że: "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Akta sprawy potwierdzają, że w przypadku obu wniosków skarżącego (z 14 sierpnia i 26 sierpnia 2022 r.) organ zakończył postepowanie administracyjne wydając stosowne postanowienia (odpowiednio karty:48 i 27 akt administracyjnych). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.