IV SA/Wa 3172/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 17 września 2015 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] – którego odbiór skarżące Stowarzyszenie pokwitowało w dniu 21 sierpnia 2015 r. – stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] uzgadniające realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" położonego w miejscowości W. oraz określającego warunki jego realizacji. W dniu 1 października 2015 r. przedmiotową skargę Sąd przekazał do organu tj. do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska celem udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Skarga, wprawdzie w terminie otwartym do jej wniesienia, została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 17 września 2015 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej operatora publicznego uwidoczniona na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta nr 3), jednakże skarżący – wbrew zawartemu w postanowieniu pouczeniu – wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie – Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez skarżącego uznać należy dopiero dzień przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska skargi przy piśmie z dnia 30 września 2015 r., tj. dzień 1 października 2015 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej operatora publicznego uwidoczniona na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta nr 5 akt sądowych). Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną w dniu 21 września 2015 r. (dowód: data prezentaty Biura Podawczego Sądu uwidoczniona na skardze, karta 2 akt sądowych) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej otrzymaniu. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia w dniu 21 sierpnia 2015 r. z datą wniesienia przez niego skargi w dniu 1 października 2015 r., stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 54 § 1 i art. 53 § 1 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 21 września 2015 r., co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.