III SA/Kr 655/17

SENTENCJA Kraków, dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 września 2017 r. o uchyleniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 czerwca 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 6 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Przewodniczący Wydziału III WSA w Krakowie, zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r., na zasadzie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającymi zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie o wpis oraz opłatę kancelaryjną – w identycznych sprawach, uchylił zarządzenie z dnia 28 czerwca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego oraz zmieniła symbol sprawy na 6211. Sąd, doręczając odpis ww. zarządzenia skarżącemu pouczył, że nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Pismem z dnia 13 września 2017 r.(data stempla pocztowego) skarżący, złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 6 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie: 1) pozostawienia pisma, którego braków strona nie uzupełniła, bez rozpoznania (art. 49 § 2); 2) pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 4); 3) kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227). Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 września 2017 r. nie stanowi postanowienia o jakim mowa w art. 194 § 1 P.p.s.a., jak i nie zawiera elementów pozwalających zakwalifikować je jako takie postanowienia. Ponadto, jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, nie przewidziano możliwości wniesienia na takie zarządzenie zażalenia. Z tych też przyczyn wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny. Podkreślić przy tym należy, że Sąd doręczając odpis zarządzenia wyraźnie poinformował skarżącego, że nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.